AN-94 Abakan
AN-94 Abakan (Awtomat Nikonowa obrazca 1994 goda) to rosyjski karabinek automatyczny skonstruowany przez Giennadego Nikonowa. Na początku lat 80. Główny Urząd Rakietowo Artyleryjski (Gławnoje Rakietno Artilierijskoje Upriawlienije) rozpisał konkurs na karabinek automatyczny który miał zastąpić AK-74, konkurs oznaczono jako projekt Abakan (obecnie nazwa konkursu nieformalnie stosowana jest jako oznaczenie broni). Według wymagań konkursu nowa broń miała charakteryzować się lepszą celnością od AK-74 podczas strzelania krótkimi seriami oraz być porównywalnie niezawodna. Wymagano aby karabinek strzelał małokalibrowym nabojem pośrednim 5,45x39mm, był zasilany z magazynka od AK-74, mógł być wyposażony w radzieckie celowniki optyczne i elektrooptyczne oraz granatniki podwieszane GP-25 "Kastior" i GP-30 "Obówka". Nowa broń miała również pasować do standardowych uchwytów w transporterach opancerzonych i bojowych wozach piechoty. W konkursie wzięli udział Giennady Nikonow, G. A. Korobow, I. J. Stiecznik, W. M. Kałasznikow oraz S. I. Kokszarow. Po próbach przeprowadzonych w 1987r do dalszej tury konkursu zakwalifikowano karabinek ASM (Awtomat so Smieszczonnym impulsem odtaczki Modernizirowannyj) skonstruowany przez Nikonowa, TKB-0111 Korobowa oraz TKB-0146 Stiecznika. Karabinki po dopracowaniu zostały poddane kolejnym próbom, po czym do prób wojskowych przekazano broń Nikonowa. Karabinek Nikonowa został wprowadzony do uzbrojenia w 1993r jako AN-94, natomiast produkcję seryjną rozpoczęto w Iżewskich Zakładach Mechanicznych (Iżmasz). Niektóre prototypy Nikonowa skonstruowano w układzie z gniazdem magazynka umieszczonym za chwytem pistoletowym (układ bez kolby właściwej znany również jako bull pup), inne w układzie z gniazdem magazynka przed chwytem pistoletowym i punktem podparcia kolby na jednej linii z lufą (układ liniowy) lub w układzie klasycznym. Większość prototypów wyposażona była w magazynek dostawiany od dołu, jednak istniał również prototyp z magazynkiem dostawianym od prawej strony. Ostatecznie broń produkowana seryjnie to konstrukcja w układzie klasycznym z magazynkiem dostawianym od dołu.
Konstrukcja AN-94
AN-94 działa na zasadzie odprowadzania gazów prochowych przez boczny otwór w lufie, ryglowanie odbywa się poprzez obrót zamka, strzelanie następuje z zamka zamkniętego. Zastosowano układ gazowy z tłokiem gazowym o długim skoku. Karabinek zasilany jest radzieckim małokalibrowym nabojem pośrednim 5,45x39mm. Zasilanie odbywa się z kleszczonych wahadłowo dwurzędowych magazynków łukowych z dwupozycyjnym wyprowadzeniem o pojemności 30 naboi (takie same jak w AK-74). Broń może być również zasilana z dwurzędowego magazynka łukowego na 45 naboi od karabinka maszynowego RPK-74. Gniazdo magazynka znajduje się na dolnej powierzchni komory spustowej przed chwytem pistoletowym. Po włożeniu do gniazda magazynek odchylony jest w prawo od pionu. Zatrzask magazynka umieszczono na dolnej powierzchni komory spustowej pomiędzy gniazdem a kabłąkiem spustu. Karabinek posiada kurkowy mechanizm uderzeniowy oraz mechanizm spustowy z przełącznikiem rodzaju ognia umożliwiający strzelanie ogniem pojedynczym, ciągłym oraz 2 strzałowymi seriami. Przełącznik rodzaju ognia znajduje się z lewej strony broni nad chwytem pistoletowym, natomiast bezpiecznik nastawny umieszczono na dolnej powierzchni komory spustowej z lewej strony kabłąka spustu. Bezpiecznik przestawiony na lewą stronę zabezpiecza broń, natomiast przestawiony na prawą powoduje odbezpieczenie broni. Przełącznik rodzaju ognia również ma postać elementu poruszającego się prostopadle do broni. Co ciekawe podczas strzelania 2 strzałową serią lub ogniem ciągłym, po pierwszym strzale, komora zamkowa (z lufą, zamkiem i suwadłem) zaczyna się cofać względem komory spustowej do której przymocowano łoże, kolbę, chwyt pistoletowy oraz gniazdo magazynka. Dopiero podczas ruchu komory zamkowej w tylne położenie następuje drugi strzał. Odstęp czasu pomiędzy pierwszym strzałem a drugim jest niewielki. Jeśli przełącznik rodzaju ognia ustawiony jest na 2 strzałową serię, to po oddaniu drugiego strzału i dojściu komory zamkowej tylne położenie, komora zamkowa wraca w przednie położenie. Natomiast podczas strzelania ogniem ciągłym, po oddaniu drugiego strzału i dojściu komory zamkowej w tylne położenie, komora zamkowa wraca w przednie położenie, następuje trzeci strzał, zespół lufy, zamka i suwadła cofa się w tylne położenie, wraca w przednie, po czym następuje czwarty strzał (i tak dalej, aż do zwolnienia nacisku na spust). Tak więc podczas strzelania 2 strzałową serią pociski zostają wystrzelone z bardzo dużą szybkostrzelnością teoretyczną która wynosi 1800 strzałów na minutę, natomiast podczas strzelania ogniem ciągłym pierwsze 2 pociski zostają wystrzelone z szybkostrzelnością teoretyczną 1800 strzałów na minutę, natomiast następne z szybkostrzelnością teoretyczną 600 strzałów na minutę. Tak nietypowe rozwiązanie zastosowano w celu zmniejszenia odrzutu podczas strzelania 2 strzałową serią, karabinek wystrzeliwuje 2 pociski zanim podrzut "wyrwie" broń z linii celowania. Należy jednak zaznaczyć że podczas strzelania ogniem ciągłym, nie licząc pierwszych dwóch pocisków, podrzut nie jest mniejszy w porównaniu z innymi konstrukcjami. Inna nietypowa cecha AN-94 to fakt że zamek w tylnym położeniu nie znajduje się za gniazdem magazynka, dlatego też podczas ruchu zamka w tylne położenie nabój wypychany jest z magazynka do przodu przez popychacz na rampę wślizgu, natomiast zamek wracając w przednie położenie pobiera nabój z rampy. To niezbyt często spotykane rozwiązanie umożliwia skrócenie drogi zamka. Ze względu na brak zatrzasku zespołu ruchomego po wystrzeleniu z magazynka ostatniego naboju zespół ruchomy nie zatrzymuje się w tylnym położeniu. AN-94 posiada wykonaną z tworzywa sztucznego kolbę składaną na prawą stronę broni. Egzemplarze pierwszych serii produkcyjnych wyposażone były w kolbę która po złożeniu utrudniała ściąganie spustu, dlatego też kształt kolby został zmodyfikowany do znanego z karabinka maszynowego RPK. Na końcu lufy znajduje się mocowany na zatrzask hamulec wylotowy pełniący również rolę osłabiacza podrzutu oraz tłumika płomieni. Zastosowano przyrządy celownicze składające się z muszki w tunelowej osłonie i celownika obrotowego z przeziernikiem. Celownik posiada nastawy od 100m do 1000m. Rozkładanie broni następuje poprzez odłączenie pokrywy komory zamkowej, dlatego też aby zamontować celownik optyczny lub elektrooptyczny należy zastosować boczny montaż. Karabinek może być wyposażony w bagnet mocowany z prawej strony lufy oraz granatnik podwieszany GP-25 "Kastior" lub GP-30 "Obówka". Mocowanie bagnetu z prawej strony lufy powoduje że bagnet nie przeszkadza podczas strzelania z granatnika.
AN-94 ogółem
AN-94 to broń która charakteryzuje się bardzo dobrą celnością podczas strzelania krótkimi seriami, jednak jest to również konstrukcja o niezbyt dobrej ergonomii. Przykładowo przełącznik rodzaju ognia nie umożliwia łatwego wyboru środkowego położenia umożliwiającego strzelanie 2 strzałowymi seriami. Rozdzielenie przełącznika rodzaju ognia od bezpiecznika również nie wydaje się dobrym rozwiązaniem. Magazynek kleszczony wahadłowo i brak zatrzasku zespołu ruchomego utrudniają natomiast szybką zmianę magazynka. Według niektórych opinii AN-94 nie jest tak niezawodny jak AK-74, jednak tego typu opinie zazwyczaj nie są dobrze potwierdzone. AN-94 został wprowadzony do uzbrojenia, jednak nie był produkowany w dużych ilościach i tym samym nie zastąpił karabinka AK-74.
nabój
5,45x39mm
długość lufy
405mm
długość
728mm z kolbą złożoną

943mm z kolbą rozłożoną
masa
3,85kg bez magazynka
magazynek
dwurzędowy łukowy na 30 lub 45
naboi
szybkostrzelność teoretyczna
pierwsze 2 strzały 1800 strzałów na
minutę, następne strzały 600
strzałów na minutę
Karabinek AN-94 z granatnikiem GP-25
AN-94 ze złożoną kolbą starszego typu
Rozłożony częściowo AN-94 z nowszym typem kolby składanej