AS-44
AS-44 (Awtomat Sudajewa 44) to radziecki karabinek automatyczny skonstruowany orzez Aleksieja Iwanowicza Sudajewa (konstruktor pistoletu maszynowego PPS-42). Broń powstała w ramach konkursu ogłoszonego w listopadzie 1943r na karabinek automatyczny zasilany nabojem pośrednim 7,62x41mm (pierwowzór naboju 7,62x39mm). AS-44 był drugą próbą skonstruowania broni zasilanej nabojem pośrednim przez Aleksieja Sudajewa, przy czym pierwszą była wersja pistoletu maszynowego PPS-43 (znana jako eksperymentalny pistolet maszynowy systemu Sudajewa pod nabój wz. 43) zasilana nabojem 7,62x41mm z dwurzędowego magazynka łukowego o pojemności 30 naboi i wyposażona w stałą kolbę drewnianą. Wspomniana odmiana PPS-43 mimo zasilania nabojem pośrednim działała na zasadzie odrzutu zamka swobodnego, przy czym takie połączenie wymuszało zastosowanie bardzo ciężkiego zamka, który powodował dużą masę, niewielką celność oraz małą żywotność broni.
Konstrukcja AS-44
AS-44 działa na zasadzie odprowadzania gazów prochowych przez boczny otwór w lufie, karabinek posiada układ gazowy z długim skokiem tłoka gazowego oraz rurę gazową umieszczoną nad lufą. Zastosowano ryglowanie poprzez przekoszenie zamka w płaszczyźnie pionowej, po wystrzeleniu z magazynka ostatniego naboju zespół ruchomy nie zatrzymuje się w tylnym położeniu. Broń wyposażona jest w mechanizm spustowy umożliwiający strzelanie ogniem pojedynczym i ciągłym. Karabinek zależnie od wersji posiada bijnikowy lub kurkowy mechanizm uderzeniowy. Broń nie jest wyposażona w przerywacz, strzelanie ogniem pojedynczym powoduje natomiast zaczep ognia pojedynczego przechwytujący kurek po pierwszym strzele. AS-44 zasilany jest nabojem pośrednim 7,62x41mm. Zasilanie odbywa się z dwurzędowego magazynka łukowego z dwurzędowym wyprowadzeniem, zależnie od źródła pojemność magazynka wynosi 30 lub 35 naboi. Gniazdo magazynka umieszczono pod komorą zamkową przed kabłąkiem spustu, pomiędzy gniazdem magazynka a kabłąkiem znajduje się dźwignia zatrzasku magazynka. AS-44 wyposażony jest w stałą kolbę drewnianą przechodzącą w łoże oraz drewniany chwyt pistoletowy. Pomiędzy łożem a przednią częścią rury gazowej znajduje się krótka perforowana osłona lufy. Karabinek posiada składany do tyłu dwójnog przymocowany do lufy. Po prawej stronie broni, pomiędzy pokrywą komory zamkowej a komorą zamkową, znajduje się wycięcie dla ruchomej podczas strzelania rączki zamkowej, które przechodzi w okno wyrzutowe. Rozkładanie cześciowe broni następuje poprzez odchylenie pokrywy komory zamkowej. Zastosowano stałe mechaniczne przyrządy celownicze złożone z przymocowanej do lufy muszki i celownika krzywkowego ze szczerbinką umieszczonego na podstawie przymocowanej do tylnej cześci lufy. AS-44 przeszedł pierwszą turę konkursu i wygrał drugą (w drugiej turze brały również udział karabinki Simonowa, Kuźmiszczewa, Szpagina, Bułkina oraz z konstrukcja Aleksandrowicza i Kasztanowa). Mimo wygranej AS-44 nie został skierowany do produkcji seryjnej, komisja zleciła natomiast wprowadzenie poprawek, które ostatecznie doprowadziły do powstania karabinka OAS.
OAS
OAS (Obligacziennyj Awtomat Sudajewa) to zmodyfikowana odmiana karabinka AS-44 skonstruowana w 1945r. Broń powstała na drugi radziecki konkurs na karabinek automatyczny, ogłoszony w 1945r. Co ciekawe w pracach nad OAS, Aleksiejowi Sudajewowi pomagał jako asystent Michaił Kałasznikow. OAS posiada zmodyfikowaną rurę gazową oraz nie jest wyposażona w dwójnóg. Karabinek zasilany jest nabojem 7,62x41mm, zasilanie odbywa się z dwurzędowego magazynka łukowego z dwurzędowym wyprowadzeniem o pojemności 30 naboi. OAS charakteryzuje się większą niezawodnością oraz mniejszą masą niż AS-44, jednak mniejsza masa powoduje gorszą celność podczas strzelania seriami. Wyprodukowano około 100 egzemplarzy karabinka OAS. Podczas prób OAS okazał się lepszą bronią od innych konstrukcji biorących udział w konkursie, jednak ze względu na śmierć Aleksieja Sudajewa, która nastąpiła 17 sierpnia 1946r, karabinek nie został ostatecznie dopracowany i wprowadzony do uzbrojenia. Aleksiej Sudajew zmarł na raka płuc, gdyby nie śmierć konstruktora najprawdopodobniej OAS został by wprowadzony do uzbrojenia i produkcji seryjnej. Trzeci konkurs na radziecki karabinek automatyczny rozpisano w 1946r, wygrał go karabinek Michaiła Kałasznikowa znany dziś jako AK, jednak należy pamiętać że gdyby nie śmierć Aleksieja Sudajewa, najprawdopodbniej dzisiaj mało kto pamiętał by o Michaile Kałasznikowie. Co ciekawe magazynek z karabinka OAS posłużył jako wzór dla magazynka z karabinka AK.
wersja
AS-44 (wersja z 1945r)
OAS
nabój
7,62x41mm
7,62x41mm
długość lufy
500mm
490mm
długość
1030mm
1010mm
masa
5,35kg z pustym magazynkiem

5,9kg z pełnym magazynkiem
4,77kg z pustym magazynkiem

5,42kg z pełnym magazynkiem
magazynek
dwurzędowy łukowy na 30 (lub 35)
naboi
dwurzędowy łukowy na 30 naboi
PPS-43 w wersji na nabój 7,62x41mm
AS-44 z Muzeum Michaiła Kałasznikowa w Iżewsku
OAS z zamkiem, suwadłem, sprężyną powrotną oraz jej żerdzią
OAS z zamkiem, suwadłem i magazynkiem
Zamek i suwadło karabinka OAS