Sprzęt wojskowy bloku wschodniego w zachodnich filmach okresu zimnej wojny
Jak powszechnie wiadomo, praktycznie od zakończenia drugiej wojny światowej, do przełomu lat 80. i 90., trwała zimna wojna. Europa została przedzielona "żelazną kurtyną", a na świecie pojawił się dwubiegunowy podział świata na wschód i zachód, z ZSRR i USA jako supermocarstwami. Ze względu na wrogość pomiędzy blokiem wschodnim a państwami zachodu, ryzyko wybuchu wojny pomiędzy Układem Warszawskim a NATO, związaną z tym tajemnicę wojskową, filmowcy z zachodu mieli utrudniony dostęp do sprzętu wojskowego używanego przez armie państw Układu Warszawskiego. Oczywiście, zimna wojna była tematem wielu kręconych na zachodzie filmów, podobnie wiele filmów dotyczyło wojen zastępczych związanych z zimnowojenną rywalizacją wschodu i zachodu, stąd istniało zapotrzebowanie na repliki sprzętu wojskowego stosowanego w armiach państw Układu Warszawskiego, a przede wszystkim sprzętu radzieckiego, który był powszechnie stosowany również w innych armiach bloku wschodniego. Można założyć że najmniejszym problemem było dostarczenie na plan filmowy radzieckiej broni strzeleckiej. Ze względu na stosunkowo niewielkie wymiary, zdobytą podczas wojen zastępczych radziecką broń strzelecką można było łatwiej dostarczyć na zachód względem czołgów czy samolotów. Również stosunkowo niskie koszty zakupu i eksploatacji broni strzeleckiej oraz istniejące w wielu państwach prawo umożliwiające cywilom łatwy zakup legalnej broni, ułatwiały dostarczenie na plan pistoletów czy karabinów stosowanych w armiach Układu Warszawskiego. Należy przy tym zaznaczyć że chyba najbardziej znana broń strzelecka wywodząca się z ZSRR, karabinki systemu Kałasznikowa, produkowane były nie tylko w państwach bloku wschodniego, ale również w państwach które nie były określane mianem socjalistycznych czy komunistycznych. Przykładem karabinków Kałasznikowa produkowanych poza "demokracjami ludowymi" są produkowane w Finlandii karabinki Valmet oraz produkowane w Izraelu karabinki Galil. Można założyć że większy problem stanowiło dostarczenie na plan filmowy takiego sprzętu jak radzieckie czołgi, bojowe wozy piechoty, transportery opancerzone, samoloty czy śmigłowce, stąd stosowanie replik, lub po prostu zachodnich pojazdów pomalowanych w kamuflaż bliski radzieckiemu (a przynajmniej bliski w zamierzeniach twórców) oraz oznaczonych czerwonymi gwiazdami. Należy jednak zaznaczyć że istnieją zachodnie filmy kręcone w okresie zimnej wojny, w których można zobaczyć nie repliki, lecz prawdziwe radzieckie czołgi czy transportery opancerzone. Dotyczy to przykładowo filmów kręconych w Izraelu (niekoniecznie izraelskich), tak więc w państwie gdzie dostęp do zdobycznego sprzętu radzieckiej produkcji nie był trudny, biorąc pod uwagę że podczas wojen arabsko izraelskich, arabowie uzbrojeni byli w sprzęt produkowany w ZSRR i innych państwach bloku wschodniego. Artykuł ten dotyczy przede wszystkim sprzętu skonstruowanego i produkowanego po zakończeniu drugiej wojny światowej, tak więc sprzętu do którego najprawdopodobniej dostęp był na zachodzie trudniejszy niż dostęp do sprzętu z okresu IIwś. Chciał bym zaznaczyć że mój artykuł umożliwia jedynie dość pobieżne zapoznanie się z tematem, nie opisuje on wszystkich zachodnich filmów z okresu zimnej wojny gdzie wykorzystano sprzęt wojskowy bloku wschodniego lub repliki tego sprzętu. Podobnie nie opisuje on wszystkich zachodnich filmów w których zamiast radzieckiego sprzętu lub jego replik, wykorzystano sprzęt zachodni oznaczony czerwonymi gwiazdami.
Invasion USA
Invasion USA to amerykański film z 1952r. W filmie tym następuje atak państwa "komunistycznego" na Stany Zjednoczone. Choć nie sprecyzowano o jakie państwo chodzi, widz może bez problemu domyślić się że chodzi o ZSRR. Jeden z motywów filmu to "komunistyczny" desant lotniczy na Waszyngton, przy czym żołnierze armii państwa "komunistycznego" przebrani są w amerykańskie mundury. Wątek ten można uznać za nawiązanie do niemieckiej ofensywy w Ardenach, podczas której na tyłach wojsk alianckich działali przebrani w amerykańskie mundury niemieccy żołnierze. W filmie "komunistyczni" żołnierze w amerykańskich mundurach uzbrojeni są przede wszystkim w amerykańskie karabinki M1 Carbine oraz amerykańskie karabiny M1 Garand, jednak jest również scena z dwoma "komunistycznymi" żołnierzami, z których jeden uzbrojony jest w radziecki pistolet maszynowy PPSz-41 zwany potocznie "Pepeszą", natomiast drugi w niemiecki karabin samopowtarzalny Gewehr 43. Pistolet maszynowy PPSz-41 oraz karabin Gewehr 43 to konstrukcje z okresu drugiej wojny światowej, jednak o ile niemiecki karabin Gewehr 43 nie znajdował się w uzbrojeni armii radzieckiej, to PPSz-41 używany był w armii radzieckiej długo po zakończeniu wojny (a na pewno używany był w 1952r, kiedy to jego następca, karabinek automatyczny AK skonstruowany przez Michaiła Kałasznikowa, choć został wprowadzony do uzbrojenia w 1949r, to nadal nie zastąpił karabinów i pistoletów maszynowych z okresu IIwś). Można spotkać się z opiniami według których widoczna w filmie "Pepesza" to tak naprawdę Pietta Bingham PPS/50, skonstruowana na rynek cywilny włoska samopowtarzalna broń na nabój bocznego zapłonu .22RL (5,6x15R mm, popularna amunicja do kabekaesu), przypominająca pod względem wyglądu radziecki pistolet maszynowy. Wykorzystanie Pietty Bingham PPS/50 jest prawdopodobne, tym bardziej że film charakteryzował się niewielkim budżetem, jednak według mnie w filmie widać prawdziwy pistolet maszynowy PPSz-41.
Na pierwszym planie widoczny żołnierz z radzieckim pistoletem maszynowym PPSz-41 lub podobną do niego Piettą Bingham PPS/50, na drugim planie żołnierz z niemieckim karabinem samopowtarzalnym Gewehr 43
Tourn Curtain (Rozdarta kurtyna)
Tourn Curtain to amerykański film z 1966r, wyreżyserowany przez Alfreda Hitchkoka. Film wydaje mi się interesujący z tego względu że widoczni w nim wschodnioniemieccy żołnierze uzbrojeni są w radzieckie pistolety maszynowe PPD-40. Pochodzący z okresu drugiej wojny światowej pistolet maszynowy PPD-40 skonstruowany przez Wasilija Diegtiariowa, choć został wyprodukowany w liczbie około 100 tysięcy egzemplarzy, został przyćmiony przez pistolet maszynowy PPSz-41 skonstruowany przez Georgija Szpagina, który został wyprodukowany w liczbie ponad 5 milionów egzemplarzy. Tym samym PPD-40 nie jest zbyt często widoczny w filmach, w odróżnieniu od pistoletu maszynowego PPSz-41 zwanego "Pepeszą". Pistolety maszynowe PPD-40 nie były używane na masową skalę przez siły zbrojne Niemieckiej Republiki Demokratycznej, jednak biorąc pod uwagę że PPD-40 pod względem wyglądu bardzo przypomina "Pepeszę", można uznać że wykorzystanie w filmie pistoletów maszynowych Diegtiariowa w zastępstwie skonstruowanego przez Szpagina PPSz-41, było dobrym pomysłem, tym bardziej że pistolety maszynowe Szpagina były używane na dużą skalę w Niemczech wschodnich.
Radziecki pistolet maszynowy PPD-40 w filmie Rozdarta Kurtyna
Green Berets (Zielone berety)
Green Berets to amerykański film wojenny z 1968, w którym główną rolę zagrał John Wayne. Akcja filmu toczy się podczas wojny w Wietnamie, przy czym film nakręcono w czasie trwającej wojny wietnamskiej. Mimo tego że w filmie są sceny starć pomiędzy Amerykanami a północnowietnamskimi żołnierzami, broń wyprodukowaną w państwach "komunistycznych" widać jedynie w scenie przedstawiającej zorganizowany dla dziennikarzy pokaz broni zdobycznej. W scenie tej widać między innymi radziecki pistolet maszynowy PPSz-41 lub jego chiński klon Typ 50, przy czym broń zostaje nazwana w filmie pistoletem maszynowym "K-50" z "komunistycznych" Chin (Chicom K-50 submachine gun). Należy zaznaczyć że istniał pistolet maszynowy o oznaczeniu K-50M, jednak nie była to broń chińska, a północnowietnamska. K-50M choć został opracowany na podstawie radzieckiego PPSz-41, to znacznie różnił się od niego, zarówno pod względem konstrukcji, jak i wyglądu. Inna "komunistyczna" broń widoczna na pokazie to radziecki karabinek samopowtarzalny SKS skonstruowany przez Siergieja Simonowa lub jego chiński klon Typ 56. Zarówno pistolety maszynowe PPSz-41, karabinki samopowtarzalne SKS, jak i chińskie klony tej broni, były używane przez Vietcong oraz północnowietnamską armię podczas wojny w Wietnamie. W filmie Zielone Berety widoczni podczas starć północnowietnamscy żołnierze uzbrojeni są nie w broń pochodzącą z ZSRR lub innych państw "komunistycznych", a w amerykańskie karabiny automatyczne M14, niemieckie karabiny powtarzalne systemu Mausera 98 oraz amerykańskie karabinki AR-7 strzelające nabojem bocznego zapłonu .22LR, przy czym karabinki AR-7 zostały do filmu zmodyfikowane poprzez dodanie wykonanego z drewna przedniego i tylnego chwytu pistoletowego oraz drewnianej kolby. Ze względu na modyfikacje, widoczne w filmie karabinki AR-7 przypominają wczesne wersje amerykańskiego pistoletu maszynowego Thompson. Należy zaznaczyć że Vietcong używał różnej broni, nie tylko radzieckiej czy chińskiej, ale również amerykańskiej broni zdobycznej, czy innej broni produkowanej w państwach zachodu, tym samym żołnierz Vietcongu uzbrojony w karabin M14, karabin systemu Mausera 98, czy pistolet maszynowy Thompson, trudno według mnie uznać za widok zupełnie nierealny. Nierealny natomiast może wydawać się brak jakiejkolwiek broni konstrukcji radzieckiej w rękach widocznych na filmie północnowietnamskich żołnierzy.
Prezentacja broni zdobycznej. Widoczny radziecki pistolet maszynowy PPSz-41 lub jego chiński klon Typ 50, radziecki karabinek samopowtarzalny SKS lub jego chiński klon Typ 56, francuski pistolet maszynowy MAT 49, pozbawiony kolby amerykański pistolet maszynowy M1928A1, francuski rewolwer Lebel Mle 1892 oraz jakiś pistolet samopowtarzalny
Północni Wietnamczycy uzbrojeni w amerykańskie karabiny M14
Północnowietnamski żołnierz z karabinkiem AR-7 ucharakteryzowanym na broń podobną nieco do wczesnych wersji pistoletu maszynowego Thompson
Ice Station Zebra (Stacja arktyczna zebra)
Ice Station Zebra to amerykański film z 1968r, nakręcony na podstawie książki Alistaira McLeana. W filmie tym radzieccy spadochroniarze uzbrojeni są w duńskie pistolety maszynowe Madsen M/50. Opracowany po zakończeniu drugiej wojny światowej pistolet maszynowy Madsen M/50 pod względem koncepcji przypomina skonstruowany przez Aleksieja Sudajewa radziecki pistolet maszynowy PPS-43 używany przez armię radziecką podczas drugiej wojny światowej. Oba pistolety maszynowe były stosunkowo proste, zasilane z dwurzędowych magazynków pudełkowych oraz wyposażone w metalową kolbę składaną. Konstrukcja obu pistoletów została opracowana tak, aby podczas produkcji można było wykorzystać na dużą skalę metalowe elementy wykonane metodą tłoczenia. Pod względem wyglądu Madsen M/50 znacznie różni się jednak od radzieckiego PPS-43. Należy również zaznaczyć że w latach 60. podstawową indywidualną długą bronią strzelecką radzieckich spadochroniarzy były nie pistolety maszynowe z okresu drugiej wojny światowej, a karabinki Kałasznikowa ze składanymi kolbami (AKS i nowsze AKMS). W filmie są również sceny w których widać radzieckie samoloty myśliwskie MiG-21 oraz radzieckie samoloty transportowe, przy czym samoloty transportowe wyglądają inaczej od jakiegokolwiek istniejącego w rzeczywistości samolotu. Sceny w których widać samoloty MiG-21 oraz samoloty transportowe zostały wykonane przy wykorzystaniu modeli.
Radziecki dowódca z pistoletem maszynowym Madsen M/50
Samoloty MiG-21
Radzieckie samoloty transportowe nie przypominające żadnego istniejącego radzieckiego samolotu
Apocalypse Now (Czas apokalipsy)
Apocalypse Now to amerykański film wojenny z 1979r, wyreżyserowany przez Francisa Forda Coppolę. W filmie tym północnowietnamscy żołnierze oraz ludzie pułkownika Kurtza uzbrojeni są między innymi w chińskie karabinki automatyczne Typ 56, będące chińską odmianą karabinka Kałasznikowa. Karabinki Typ 56 jak najbardziej były używane w rzeczywistości przez Vietcong i armię północnego Wietnamu. W filmie widać również scenę w której północnowietnamscy żołnierze strzelają do amerykańskich śmigłowców z broni przypominającej radziecki wielkokalibrowy karabin maszynowy DSzK. Tak naprawdę jest to amerykański wielkokalibrowy karabin maszynowy M2HB, ucharakteryzowany na radziecki karabin DSzK.
Amerykański wielkokalibrowy karabin maszynowy M2HB ucharakteryzowany na radziecki wielkokalibrowy karabin maszynowy DSzK
Stripes (Szarże)
Stripes to amerykański film komediowy z 1981r. Szarże są dobrym przykładem filmu w którym nie dbano zbytnio o realizm jeśli chodzi o uzbrojenie i wyposażenie armii bloku wschodniego. W filmie czechosłowaccy pogranicznicy oraz radzieccy żołnierze uzbrojeni są między innymi w amerykańskie pistolety maszynowe Ingram M10, które z kolei zostały ucharakteryzowane na izraelskie pistolety maszynowe UZI w wersji ze stałą kolbą drewnianą. Niektórzy radzieccy żołnierze uzbrojeni są również w prawdziwe izraelskie pistolety maszynowe UZI, również w wersji z kolbą stałą. Co ciekawe, izraelski pistolet maszynowy UZI bazuje na skonstruowanym po zakończeniu drugiej wojny światowej czechosłowackim pistolecie maszynowym Samopal vzor 48, tak więc wyposażenie czechosłowackich pograniczników w broń przypominającą UZI może nie wydawać się błędem. Należy jednak zaznaczyć że w latach 80. jako uzbrojenie czechosłowackich pograniczników znacznie bardziej pasowała by broń przypominająca nowszy czechosłowacki pistolet maszynowy Samopal vzor 61 Skorpion lub czechosłowacki karabinek automatyczny Samopal vzor 58, biorąc pod uwagę że wprowadzenie do uzbrojenia pistoletu maszynowego Samopal vzor 61 Skorpion oraz karabinka Samopal vzor 58, spowodowało w latach 60. wycofanie z armii czechosłowackiej pistoletów maszynowych Samopal vzor 48. W armii radzieckiej nie używano natomiast żadnej broni przypominającej pistolet maszynowy UZI. W rękach radzieckich żołnierzy można również zobaczyć skonstruowane na rynek cywilny fińskie karabinki samopowtarzalne Valmet M71S, będące samopowtarzalną wersją fińskiego karabinka automatycznego Valmet, który z kolei jest odmianą karabinka Kałasznikowa. Biorąc pod uwagę problemy z dostarczeniem na plan filmowy karabinków Kałasznikowa wyprodukowanych w ZSRR lub innych państwach Układu Warszawskiego, które nie były eksportowane do USA w czasach zimnej wojny, w wielu amerykańskich filmach z lat 70. i 80. widać fińską odmianę radzieckiej broni. W Szarżach jako pojazdy armii radzieckiej zastosowano amerykański czołg M60A1 Patton oraz sześciokołowy pojazd terenowy M561 Gama Goat. Zastosowanie czołgu M60A1 Patton jako pojazdu radzieckiego można uznać za sensowne, biorąc pod uwagę że M60A1 charakteryzuje się wyglądem nie odbiegającym zbytnio od wielu innych czołgów, w tym czołgów radzieckich. Jednak zastosowanie pojazdu M561 Gama Goat jako wozu radzieckiego było według mnie bardzo słabym pomysłem, biorąc pod uwagę że M561 Gama Goat ma wygląd bardzo nietypowy oraz nie przypomina żadnego pojazdu stosowanego w armiach państw bloku wschodniego.
Czechosłowacki strażnik graniczny uzbrojony w amerykański pistolet maszynowy Ingram M10 ucharakteryzowany na izraelski pistolet maszynowy UZI
Radziecki żołnierz uzbrojony w amerykański pistolet maszynowy Ingram M10 ucharakteryzowany na izraelski pistolet maszynowy UZI
Radzieccy żołnierze z których jeden uzbrojony jest w izraelski pistolet maszynowy UZI w wersji z kolbą stałą a drugi w fiński karabinek samopowtarzalny Valmet M71S
Amerykański czołg M60A1 Patton jako pojazd armii radzieckiej. Armata pojazdu została wyposażona w atrapę hamulca wylotowego, jest to element charakteryzacji amerykańskiego wozu na czołg radziecki
Amerykański pojazd M561 Gama Goat jako pojazd armii radzieckiej. M561 Gama Goat nie przypomina żadnego pojazdu wykorzystywanego w armii radzieckiej lub armiach innych państw "komunistycznych"
Firefox
Firefox to amerykański film z 1982r, w którym to bohater grany przez Clinta Eastwooda ma uprowadzić z ZSRR fikcyjny prototypowy samolot myśliwski MiG-31 oznaczony w kodzie NATO jako Firefox. W filmie można zobaczyć zarówno radziecki Pistolet Makarowa oraz radziecki pistolet TT, jak i fińskie karabinki samopowtarzalne Valmet M71S używane zamiast radzieckich karabinków Kałasznikowa. W Firefoxie wykorzystano również japońską nie strzelającą replikę karabinka AK firmy Hudson. Najciekawszą repliką jest jednak tytułowy Firefox, nowoczesny radziecki samolot myśliwski, znacznie przewyższający zachodnie samoloty. Stworzona do filmu replika Firefoxa nie była zdolna do lotu, tym samym sceny w których widać lecący myśliwiec zostały wykonane przy pomocy modelu redukcyjnego. Co ciekawe, w rzeczywistości istniał radziecki samolot myśliwski o oznaczeniu MiG-31, jednak nie dość że nie miał on z filmowym Firefoxem nic wspólnego, to jeszcze otrzymał w kodzie NATO oznaczenie Foxhound. MiG-31 został wprowadzony do uzbrojenia w 1981r, tak więc przed powstaniem filmu Firefox. W filmie widać również radziecki śmigłowiec szturmowy Mi-24B, samolot bombowy Tu-16, samolot pasażerski przypominający Tu-154 i radziecki powietrzny tankowiec. Widoczny w filmie Mi-24B był kierowanym radiem modelem w skali 1:12 zbudowanym na bazie modelu przedstawiającego śmigłowiec Bell 222. Samolot bombowy Tu-16 to animacja stworzona przy pomocy techniki komputerowej. Samolot pasażerski przypominający Tu-154 to amerykański Boeing B727 w barwach Aerofłotu. Natomiast radziecki powietrzny tankowiec to najprawdopodobniej model redukcyjny nie przedstawiający żadnego istniejącego radzieckiego samolotu. Z prawdziwych radzieckich pojazdów w filmie wykorzystano samochody osobowe, między innymi GAZ M24 Wołga, GAZ M13 Czajka, Moskwicz 407. Odgrywający sporą rolę w filmie samochód przypominający radzieckiego UAZa 452 to tak naprawdę ucharakteryzowany Fiat 238.
Filmowy MiG-31 "Firefox", nie mający nic wspólnego z prawdziwym Migiem 31
Inne ujęcie Miga 31
Kolejne ujęcie Miga 31
Model sterowany radiem ucharakteryzowany na Mi-24B
Stworzony przy pomocy grafiki komputerowej bombowiec Tu-16
Boeing 727 w barwach Aerofłotu jako Tu-154
Tankowanie filmowego Miga 31
Na drugim planie radzieccy żołnierze uzbrojeni w fińskie Valmety M71A
GAZ M24 Wołga
Moskwicz 407
Fiat 238 ucharakteryzowany na UAZa 452
Octopussy (Ośmiorniczka)
Octopussy to film z 1983r o przygodach Jamesa Bonda, w którym główną rolę zagrał Roger Moore. W Ośmiorniczce radziecką broń widać już podczas czołówki filmu, jest to radziecki Pistolet Makarowa, podstawowy pistolet armii radzieckiej, wprowadzony do uzbrojenia w 1951r. Inny radziecki pistolet widoczny podczas filmu to TT w który uzbrojony jest generał Orłow. Uzbrojenie innych radzieckich żołnierzy stanowią natomiast karabinki systemu Kałasznikowa oraz broń podobna do karabinków tego typu. W filmie widać zarówno radzieckie "Kałasznikowy" AKM i AKS, chińskie "Kałasznikowy" Typ 56, jak i czechosłowackie karabinki automatyczne Samopal vzor 58 w wersji z kolbą stałą (Sa vz. 58P) i składaną (Sa vz. 58V). Należy zaznaczyć że czechosłowacki Samopal vzor 58, choć był odpowiednikiem karabinka Kałasznikowa i wyglądał podobnie do radzieckiej broni, charakteryzował się zupełnie inną konstrukcją od radzieckich "awtomatów". Inna wykorzystana jako uzbrojenie radzieckich żołnierzy broń zbliżona pod względem wyglądu do AK, ale charakteryzująca się inną konstrukcją, to skonstruowany na rynek cywilny włoski karabinek samopowtarzalny Armi Jager AP80 strzelający nabojem bocznego zapłonu .22LR. Czechosłowacki Samopal vzor 58 oraz włoski Armi Jager AP80 nie były stosowane w armii radzieckiej. Najciekawszą bronią która stanowi w filmie uzbrojenie radzieckich żołnierzy są jednak austriackie karabinki automatyczne Steyr AUG. Karabinek Steyr AUG został wprowadzony do uzbrojenia armii austriackiej pod koniec lat 70. i był w tamtym okresie uważany za broń bardzo nowoczesną ze względu na układ bezkolbowy, wykonaną ze stopu aluminium komorę zamkową, wiele elementów wykonanych z tworzywa sztucznego oraz celownik optyczny stanowiący wyposażenie podstawowej wersji karabinka. Steyr AUG nie przypominał żadnej produkowanej seryjnie radzieckiej broni strzeleckiej, choć można zauważyć że w ZSRR już pod koniec lat 40. powstało wiele prototypowych karabinków automatycznych charakteryzujących się układem bezkolbowym, z których jednak żaden nie został wprowadzony do uzbrojenia.
Radzieccy żołnierze z chińskimi karabinkami automatycznymi Typ 56
Radzieccy żołnierze z chińskimi karabinkami Typ 56, po lewej widać również żołnierza z czechosłowackim karabinkiem automatycznym Sa vz. 58P
Radziecki żołnierz z karabinkiem Armi Jager AP80 na nabój bocznego zapłonu .22LR
Radzieccy żołnierze z austriackimi karabinkami automatycznymi Steyr AUG
Red Dawn (Czerwony świt)
Red Dawn to amerykański film wojenny z 1984r, przedstawiający radziecko kubańską inwazję na USA. Czerwony świt to film w którym wykorzystano dużo broni i sprzętu mającego przedstawiać sprzęt wojskowy używany w państwach bloku wschodniego, co zresztą nie dziwne, biorąc pod uwagę tematykę filmu. W filmie można zobaczyć zarówno broń wyprodukowaną w państwach bloku wschodniego, broń bliską tej używanej w armiach Układu Warszawskiego, jak i bardzo dobre repliki radzieckiego sprzętu. Na szczególnie duże uznanie zasługują według mnie repliki czołgu T-72, samobieżnego zestawu przeciwlotniczego ZSU-23-4 Szyłka oraz samochodów pancernych BRDM-2. Według mnie nawet wśród osób zainteresowanych wojskowością można było znaleźć wielu widzów którzy nie zauważyli że są to repliki. Inne wykorzystane w filmie dobrze zrobione repliki to francuskie śmigłowce Aerospatiele SA330 Puma stylizowane na radziecki śmigłowiec szturmowy Mi-24. Są to chyba najlepsze pełnowymiarowe replika śmigłowca Mi-24 jakie zostały wykorzystane w zachodnim filmie z okresu zimnej wojny, choć nie tak bliskie oryginałowi jak replika czołgu T-72 i zestawu przeciwlotniczego ZSU-23-4 Szyłka.

W przypadku broni krótkiej, w rękach radzieckich żołnierzy widać pistolet TT używany przez Sowietów podczas drugiej wojny światowej oraz skonstruowany w latach 70. bardzo nowoczesny czechosłowacki pistolet CZ 75. Pistolet TT skonstruowany w latach 30. przez Fiodora Tokariewa był jeszcze używany w latach 80. przez Sowietów, choć elitarne jednostki powietrznodesantowe z lat 80. powinny być raczej uzbrojone w nowsze Pistolety Makarowa. Przy czym należy zaznaczyć że broń strzelecka jest długowieczna, przykładowo podstawowym pistoletem amerykańskiej armii w latach 80. był M1911A1, będący opracowaną w latach 20. wersją pistoletu M1911 wprowadzonego do uzbrojenia w 1911r. Tak więc nie uważam pistoletu TT stanowiącego uzbrojenie widocznego w filmie radzieckiego żołnierza za jakiś poważny błąd. Pistolet CZ 75 to natomiast czechosłowacka broń, która nie została wprowadzona do uzbrojenia żadnej armii Układu Warszawskiego. CZ 75 produkowany był z przeznaczeniem na eksport do państw zachodu, przy czym pistolet ten nie był dostępny w USA, ale Amerykanie mogli kupić czechosłowacką broń poprzez kanadyjskich importerów. Co prawda CZ 75 stanowiący uzbrojenie radzieckich żołnierzy to nienajlepsze rozwiązanie, ale w żadnej ze scen nie jest to broń dobrze widoczna.

Jeśli chodzi o broń długą, w rękach radzieckich żołnierzy widać fiński pistolet maszynowy Jatimatic, egipskie karabinki Maadi ARM, fińskie karabinki maszynowe Valmet Rk 78. W filmie widać również broń przypominającą karabinek automatyczny AKS-74, wielkokalibrowy karabin maszynowy DSzK, granatnik przeciwpancerny RPG-7 i przenośny zestaw przeciwlotniczy Strzała 2 (w kodzie NATO SA-7 Grail). Skonstruowany w latach 80. fiński pistolet maszynowy Jatimatic stanowi uzbrojenie pułkownika Strielnikowa, choć w rzeczywistości nie dość że Jatimatic nie był bronią armii radzieckiej, to jeszcze nie został wprowadzony do uzbrojenia jakiejkolwiek innej armii. Stosowane w filmie jako uzbrojenie wielu radzieckich żołnierzy karabinki Maadi ARM to produkowane w Egipcie klony radzieckiego karabinka automatycznego AKM systemu Kałasznikowa. Karabinki Maadi ARM importowane były do USA od wczesnych lat 80. z przeznaczeniem na rynek cywilny, stąd były bronią samopowtarzalną (mogły strzelać jedynie ogniem pojedynczym). Egipskie karabinki zostały jednak do filmu przekonstruowane aby móc strzelać seriami. Wykorzystanie w filmie karabinków Maadi ARM było bardzo dobrym pomysłem, biorąc pod uwagę że produkowane w państwach Układu Warszawskiego karabinki Kałasznikowa nie były w latach 80. eksportowane do USA, a Maadi ARM prawie nie różni się od radzieckiego AKM. Inna broń radzieckich żołnierzy to fińskie karabinki maszynowe (karabiny maszynowe na nabój pośredni) Valmet Rk 78. Fiński Valmet Rk 78 to bliski odpowiednik radzieckiego karabinka maszynowego RPK systemu Kałasznikowa, stosowanego między innymi przez radzieckie wojska powietrznodesantowe. Kolejną bronią systemu Kałasznikowa wykorzystaną w filmie są karabinki przypominające radziecki karabinek automatyczny AKS-74. Karabinki AK-74 (kolba stała) i AKS-74 (kolba składana) to wprowadzona w latach 70. do uzbrojenia armii radzieckiej broń systemu Kałasznikowa strzelająca małokalibrowym nabojem pośrednim 5,45x39mm, w przeciwieństwie do wcześniejszych "Kałasznikowów", które strzelały nabojem pośrednim 7,62x29mm. W rzeczywistości filmowe AKS-74 to tak naprawdę odpowiednio ucharakteryzowane Maadi ARM, przy czym po krzywiźnie magazynków łukowych widać że filmowe AKS-74 nie strzelają nabojem 5,45x39mm, a nabojem 7,62x39mm (nabojem tym strzelają AK, AKM i ich odmiany oraz klony, takie jak Maadi ARM). Przypadek filmowych AKS-74 jest o tyle ciekawy, że o ile w filmach zachodnich z okresu zimnej wojny często widać broń zachodnią ucharakteryzowaną na broń bloku wschodniego, to filmowy AKS-74 jest bronią konstrukcji radzieckiej (Maadi ARM to prawie to samo co radziecki AKM) ucharakteryzowaną na inną broń konstrukcji radzieckiej. W Czerwonym świcie broń zachodnią ucharakteryzowaną na broń bloku wschodniego też można zresztą zobaczyć, są to pokładowe karabiny maszynowe M60D (pokładowa wersja uniwersalnego karabinu maszynowego M60) ucharakteryzowane na radzieckie wielkokalibrowe karabiny maszynowe DSzK. M60D ucharakteryzowany na DSzK został między innymi zamontowany na wieży repliki radzieckiego czołgu T-72, choć w rzeczywistości czołg T-72 wyposażony był w umieszczony na wieży nowszy wielkokalibrowy karabin maszynowy NSW. Poprzez odpowiednie ucharakteryzowanie powstał również widoczny w filmie radziecki granatnik przeciwpancerny RPG-7. Tak naprawdę jest to zmodyfikowany do filmu inny RPG-2, starszy radziecki granatnik przeciwpancerny (broń konstrukcji radzieckiej ucharakteryzowana na inną broń konstrukcji radzieckiej, sytuacja podobna do karabinków Maadi ARM ucharakteryzowanych na karabinki AKS-74). Kolejna radziecka broń widoczna w filmie to przenośny zestaw przeciwlotniczy Strzała 2 z którego strzela kubański żołnierz. Filmowa Strzała 2 to skonstruowana do filmu replika

W przypadku pojazdów, w filmie widać między innymi repliki czołgu T-72, samobieżnego zestawu przeciwlotniczego ZSU-23-4, samochodu pancernego BRDM-2, transportera opancerzonego BTR-60, śmigłowca Mi-24 oraz samolotu pionowego startu i lądowania Jak-38. Replika czołgu T-72 powstała na bazie amerykańskiego ciągnika gąsienicowego M8A1 Cargo Tractor. Replika bardzo przypomina prawdziwy czołg T-72, choć w jednej ze scen dobrze widoczne są cztery rolki podtrzymujące gąsienicę przypadające na jedną stronę wozu, podczas gdy prawdziwy T-72 miał trzy rolki tego typu po jednej stronie. Również bardzo dobra replika zestawu przeciwlotniczego ZSU-23-4 Szyłka została skonstruowana na podstawie ciągnika M8A1 Cargo Tractor. Co prawda w jednej ze scen można dojrzeć cztery rolki podtrzymujące gąsienicę przypadające na jedną stronę pojazdu, podczas gdy prawdziwa Szyłka nie miała rolek podtrzymujących gąsienice, ale jest to według mnie bardzo trudne do dostrzeżenia. Kolejne ładnie wykonane repliki to różne wersje samochodu pancernego BRDM-2 (ewentualnie ta sama replika widoczna w różnych wersjach) oraz transporter opancerzony BTR-60. Bardzo dobrze wyglądają również zbudowane do filmu trzy latające repliki śmigłowca Mi-24 bazujące na francuskich śmigłowcach Aerospatiele SA330 Puma. Co prawda repliki przedstawiają radziecki śmigłowiec w pierwszej wersji produkcyjnej, natomiast do radzieckiej armii lat 80. bardziej pasowały by repliki późniejszych wersji Mi-24 (Mi-24D i Mi-24W), nie jest to jednak według mnie duży problem, biorąc pod uwagę że widoczne w filmie Red Dawn repliki są chyba najlepszymi pełnowymiarowymi replikami śmigłowca Mi-24 wykorzystanymi w zachodnim filmie z okresu zimnej wojny. Kolejna wykorzystana w filmie replika pojazdu powietrznego to samolot pionowego startu i lądowania Jak-38, przy czym nie była to replika latająca. Co ciekawe, w filmie wykorzystano nie tylko repliki radzieckich pojazdów, ale również replikę amerykańskiego czołgu M1 Abrams.
Amerykański partyzant z karabinkiem Maadi ARM, egipskim klonem radzieckiego AKM
Replika karabinka AKS-74 zbudowana na bazie karabinka Maadi ARM
Filmowy pułkownik Strielnikow z fińskim pistoletem maszynowym Jatimatic
Radziecki żołnierz z fińskim karabinkiem maszynowym Valmet Rk 78
Zamontowany na wieży repliki czołgu T-72 amerykański karabin maszynowy M60D ucharakteryzowany na radziecki wielkokalibrowy karabin maszynowy DSzK
Replika przedstawiająca samobieżny zestaw przeciwlotniczy Strzała-1 na podwoziu samochodu pancernego BRDM-2
Replika przedstawiająca zniszczony samochód pancerny BRDM-2
Replika transportera opancerzonego BTR-60
Replika samobieżnego zestawu przeciwlotniczego ZSU-23-4 Szyłka
Replika radzieckiego czołgu T-72. Dobrze widać cztery rolki podtrzymujące gąsienicę przypadające na jedną stronę wozu, zamiast trzech rolek przypadających na jedną stronę wozu jak w prawdziwym T-72
Inne ujęcie repliki czołgu T-72
Replika amerykańskiego czołgu M1 Abrams. Jak widać, w filmie wykorzystano nie tylko repliki radzieckiego sprzętu wojskowego
Replika samolotu pionowego startu i lądowania Jak-38
Francuski śmigłowiec Aerospatiele SA330 Puma bardzo dobrze ucharakteryzowany na wczesną wersję radzieckiego śmigłowca Mi-24
Inne ujęcie Pumy ucharakteryzowanej na Mi-24
Top Gun
Top Gun to amerykański film z 1986r, w którym główną rolę zagrał Tom Cruise. Główny bohater filmu Top Gun lata amerykańskim myśliwskim samolotem pokładowym F-14 Tomcat oraz walczy z radzieckimi samolotami MiG-28, granymi przez amerykańskie jednomiejscowe samoloty myśliwskie F-5E oraz dwumiejscowe samoloty szkolno bojowe F-5F (samoloty F-5 znane są również jako "Freedom Fighter"). Należy zaznaczyć że wszystkie produkowane seryjnie myśliwskie MiGi miały w oznaczeniu numery nieparzyste (przykładowo MiG-19, MiG-21, MiG-23, MiG-25 i wiele innych), stąd nie istniał żaden radziecki myśliwiec o oznaczeniu MiG-28. Choć według amerykańskiego dowódcy przeprowadzającego odprawę przed końcową bitwą, Sowieci mają pociski przeciwokrętowe Exocet, w filmie nie widać jednak żadnego radzieckiego samolotu uzbrojonego w pocisk przeciwokrętowy. Dodać należy że Exocet to francuski pocisk przeciwokrętowy który nie był stosowany przez armię radziecką czy inne armie Układu Warszawskiego. Można domyślić się że oznaczenie "Exocet" zastosowano ze względu na założenie że przeciętny zachodni widz prędzej skojarzy nazwę "Exocet" z pociskiem przeciwokrętowym, niż, dajmy na to, oznaczenia "Ch-25" (w kodzie NATO AS-10 Karen), odnoszące się do prawdziwego radzieckiego pocisku przeciwokrętowego. Do nakręcenia scen przedstawiających zbliżenie na strzelające działko radzieckiego samolotu MiG-28, wykorzystano wielolufowy karabin maszynowy M134 Minigun systemu Gatlinga. Nie wydaje się to złym pomysłem, biorąc pod uwagę że Sowieci stosowali działka systemu Gatlinga jako uzbrojenie samolotów, między innymi sześciolufowe działko GSz-23-6 stanowiące uzbrojenie samolotu myśliwskiego MiG-31. W rzeczywistości grający MiGa 28 samolot myśliwski F-5E uzbrojony był w dwa jednolufowe działka Pontiac M39, natomiast F-5F miał jedno działko Pontiac M39.
Amerykański samolot F-5F grający fikcyjnego Miga 28
Grający Miga 28 amerykański samolot F-5E strzelający z działek Pontiac M39
Wielolufowy karabin maszynowy M134 Minigun systemu Gatlinga grający działko zamontowane na Migu 28
Heartbreak Ridge (Wzgórze rozdartych serc)
Heartbreak Ridge to amerykański film z 1986r w reżyserii Clinta Eastwooda, który zagrał również główną rolę. W filmie kubańscy żołnierze uzbrojeni są w radzieckie karabinki AKM lub klony tej broni, przy czym karabinek AKM został również wykorzystany w dość interesującej scenie szkolenia. Podczas tej sceny bohater grany przez Clinta Eastwooda najpierw strzela z karabinka AKM w kierunku szkolących się żołnierzy (tak aby nikogo nie trafić), po czym mówi "to jest karabin szturmowy AK-47, ulubiona broń twojego wroga- wydaje on charakterystyczny dźwięk kiedy do ciebie strzela, pamiętaj o tym". W czasie trwania sceny karabinek Kałasznikowa, podobnie jak w wielu innych zachodnich filmach, zostaje określony mianem "AK-47". Nie jest to zbyt poprawne, bowiem o ile w ZSRR oznaczenie "AK-47" nosiły niektóre karabinki prototypowe, to karabinek Kałasznikowa został w 1949r wprowadzony do uzbrojenia armii radzieckiej pod oznaczeniem "Awtomat Kałasznikowa" (AK), a nie "Awtomat Kałasznikowa obrazca 1947 goda" (AK-47). Co ciekawe, choć oficjalne oznaczenie karabinka Kałasznikowa w armii radzieckiej to "Awtomat Kałasznikowa" (AK), a nie "Awtomat Kałasznikowa obrazca 1947 goda" (AK-47), w niektórych radzieckich instrukcjach obsługi pojazdów pancernych karabinki AK zostają określone niezbyt poprawnie mianem "AK-47", choć w żadnej radzieckiej instrukcji obsługi karabinka Kałasznikowa nie występuje oznaczenie "AK-47". Jednak nawet jeśli przyjąć że oznaczenie "AK-47" można na upartego stosować w odniesieniu od karabinka AK wprowadzonego do uzbrojenia w 1949r, to bohater grany przez Clinta Eastwooda uzbrojony jest w zmodernizowany karabinek AKM wprowadzony do uzbrojenia w 1959r, wobec którego stosowanie oznaczenia "AK-47" jest zupełnie niepoprawne. Przy czym na zachodzie niepoprawne określanie mianem "AK-47" każdego karabinka Kałasznikowa strzelającego nabojem 7,62x39mm (niezależnie czy jest to AK, AKM, czy inna odmiana tej broni), występuje bardzo często. Dodam że scena strzelania z AKM w kierunku szkolących się żołnierzy wydaje mi się mało realna, biorąc pod uwagę że w rzeczywistości bohater grany przez Clinta Eastwooda miał by spore szanse przez przypadek trafić własnego żołnierza. W filmie oprócz karabinków Kałasznikowa wykorzystano amerykański pokładowy karabin maszynowy M60D ucharakteryzowany na radziecki wielkokalibrowy karabin maszynowy DSzK. Z replik sprzętu pancernego, w filmie Wzgórze rozdartych serc widać całkiem dobrze zrobione repliki radzieckiego samochodu pancernego BRDM-2, przy czym jedna z nich (ewentualnie ta sama replika w innej wersji) wyposażona została w wieżę z armatą, podczas gdy prawdziwy BRDM-2 w wersji z wieżą miał zamontowany w wieży wielkokalibrowy karabin maszynowy KPWT oraz dodatkowo karabin maszynowy PKT, konstrukcje znacznie mniejszego kalibru od armaty stanowiącej uzbrojenie filmowego BRDM-2. Replika BRDM-2 najprawdopodobniej została wykonana na bazie amerykańskiego samochodu pancernego Cadillac Gage V-100 Commando.
Grany przez Clinta Eastwooda sierżant z karabinkiem AKM który zostaje w filmie określony mianem "AK-47"
Replika samochodu pancernego BRDM-2 wyposażona w wieżę z repliką armaty, podczas gry prawdziwy BRDM-2 w wersji z wieżą uzbrojony był w wielkokalibrowy karabin maszynowy KPWT oraz dodatkowo karabin maszynowy PKT
Replika samochodu pancernego BRDM-2
Replika wielkokalibrowego karabinu maszynowego DSzK zrobiona z karabinu maszynowego M60D
The Beast (Bestia)
The Beast to amerykański film wojenny z 1988r opowiadający o załodze radzieckiego czołgu podczas radzieckiej interwencji w Afganistanie. Film kręcono w Izraelu, dzięki czemu filmowcy mogli wykorzystać prawdziwy radziecki sprzęt wojskowy (sprzęt zdobyty przez Izraelczyków podczas wojen arabsko izraelskich). Z radzieckich konstrukcji broni strzeleckiej w filmie widać pistolet TT, Pistolet Makarowa, pistolet sygnałowy SPSz-44, karabinki automatyczne AK i AKS, karabinek maszynowy RPD, karabin wyborowy SWD, karabin maszynowy SGM, miotacz ognia LPO-50, granatnik przeciwpancerny RPG-7. Obok broni strzeleckiej w filmie wykorzystano radzieckie działo bezodrzutowe B-10. Najciekawszym przykładem radzieckiego sprzętu wykorzystanego w filmie The Beast jest jednak czołg Tiran 67 (Ti-67), zmodyfikowana przez Izraelczyków wersja radzieckiego czołgu T-55 wyposażona w zachodnią armatę kalibru 105mm (oryginalne T-55 miały armatę kalibru 100mm). Czołgi Ti-67 budowane były w Izraelu pod koniec lat 60. i na początku lat 70. na bazie zdobytych w wojnach arabsko izraelskich czołgów T-54 i T-55. Na wieży widocznego w filmie czołgu Ti-67 znajduje się amerykański wielkokalibrowy karabin maszynowy M2HB ucharakteryzowany na radziecki wielkokalibrowy karabin maszynowy DSzK (karabin maszynowy DSzK w zmodernizowanej wersji DSzKM montowany był na wieżach czołgów T-54 i T-55). W filmie można również zobaczyć francuski śmigłowiec Aerospatiele SA321 Super Frelon wykorzystany jako śmigłowiec radziecki.
Czołg Ti-67 opracowany w Izraelu na bazie radzieckiego czołgu T-55
Zamontowany na wieży czołgu Ti-67 amerykański wielkokalibrowy karabin maszynowy M2HB ucharakteryzowany na radzieckiego DSzK. Na drugim planie widać francuski śmigłowiec Aerospatiele SA321 Super Frelon wykorzystany jako śmigłowiec radziecki
Radzieccy czołgiści z karabinkami AKS
Żołnierz z granatnikiem RPG-7
Żołnierz z miotaczem ognia LPO-50
Żołnierz z pistoletem sygnałowym SPSz-44, broń znana w Polsce jako pistolet sygnałowy wzór 1944
Działo bezodrzutowe B-10
Francuski śmigłowiec Aerospatiele SA321 Super Frelon jako śmigłowiec radziecki
Rambo III
Karabinki AKM ucharakteryzowane na karabinki AK-74
Pułkownik Zajsen (grany przez Marca de Jonge) grozi Johnowi Rambo przy pomocy polskiego pistoletu maszynowego PM-63 RAK
John Rambo strzela z radzieckiego wielkokalibrowego karabinu maszynowego DSzKM dostosowanego do zwalczania celów powietrznych (widać między innymi celownik rakursowy)
Inne ujęcie Johna Rambo z radzieckim DSzKM
John Rambo strzela z amerykańskiego wielkokalibrowego karabinu maszynowego M2HB ucharakteryzowanego na radziecki DSzK
Bazujący na M1919A4 amerykański lotniczy karabin maszynowy AN/M2 ucharakteryzowany na broń radziecką
Radziecki samochód pancerny BRDM-2
Amerykański półgąsienicowy transporter opancerzony M3 Half Track jako pojazd armii radzieckiej
Na pierwszym planie widać replikę radzieckiego czołgu T-72 oraz brytyjski samochód pancerny Ferret jako pojazd armii radzieckiej
Replika czołgu T-72 oraz replika transportera opancerzonego BTR-60
Replika samobieżnego zestawu przeciwlotniczego ZSU-23-4 Szyłka oraz brytyjski transporter opancerzony Saracen jako pojazd radziecki
Inne ujęcie repliki zestawu ZSU-23-4 Szyłka
Amerykański samochód terenowy Willys M38 ucharakteryzowany na radzieckiego UAZa 469B
Radziecki czołg T-62
Replika radzieckiego czołgu T-72
Inne ujęcie repliki czołgu T-72
Francuski śmigłowiec Aerospatiele SA341 Gazelle ucharakteryzowany na nieokreślony radziecki śmigłowiec szturmowy
Francuski śmigłowiec Aerospatiele SA330 Puma ucharakteryzowany na radziecki śmigłowiec szturmowy Mi-24
Model czołgu T-72 oraz model bazującej na Pumie repliki śmigłowca Mi-24
Red Heat (Czerwona gorączka)
Red Heat to amerykański film z 1988r w którym jedną z głównych ról zagrał Arnold Schwarzenegger. Schwarzenegger zagrał Iwana Danko, radzieckiego milicjanta który przyjechał do USA. Iwan Danko uzbrojony jest w pistolet określany mianem "Podbyrin 9,2mm", co sugeruje że pełne oznaczenie broni to "Pistoliet Podbyrina 9,2mm". Pistolet radzieckiego milicjanta ma duże wymiary i uchodzi w filmie za broń strzelającą silną amunicją. W rzeczywistości broń Schwarzeneggera to zmodyfikowany do filmu izraelski pistolet Desert Eagle strzelający nabojem .357 Magnum (9x32R mm). Należy zaznaczyć że nie istniała żadna radziecka broń znana jako Pistolet Podbyrina, a na dodatek podstawowa broń krótka radzieckiej Milicja lat 80., Pistolet Makarowa, charakteryzowała się niewielkimi wymiarami oraz strzelała stosunkowo słabym nabojem 9x18mm 57-N-181S. Podobnie radziecki pistolet TT skonstruowany w latach 30., choć używany również długo po zakończeniu drugiej wojny światowej, nie był bronią o szczególnie dużych wymiarach. Dużymi wymiarami charakteryzował się natomiast pistolet automatyczny APS Stieczkina wprowadzony do uzbrojenia we wczesnych latach 50., jednak strzelał on dość słabym nabojem 9x18mm 57-N-181S i nie był bronią popularną. Tym samym można przyjąć że filmowy Pistolet Podbyrina nie przypomina żadnego istniejącego w rzeczywistości produkowanego seryjnie radzieckiego pistoletu. Obok fikcyjnego Pistoletu Podbyrina w filmie jako uzbrojenie radzieckich milicjantów wykorzystano węgierski pistolet PA-63 oraz polski pistolet P-64 "CZAK". Radziecka milicja nie stosowała pistoletów PA-63 i P-64 "CZAK", jednak pistolety te pod względem wyglądu przypominają nieco radziecki Pistolet Makarowa.
Radziecki milicjant z polskim pistoletem P-64
Radziecki milicjant z węgierskim pistoletem Pa-63
Grany przez Arnolda Schwarzeneggera radziecki milicjant z fikcyjnym Pistoletem Podbyrina zbudowanym na bazie pistoletu Desert Eagle
Red Scorpion (Czerwony skorpion)
Red Scorpion to amerykański film z 1989r, w którym główną rolę funkcjonariusza KGB zagrał Dolph Lundgren. Film kręcono w Namibii, stąd wykorzystano między innymi południowoafrykański sprzęt wojskowy. Z karabinków automatycznych systemu Kałasznikowa w filmie wykorzystano radzieckie AK, węgierskie AMD-65 oraz południowoafrykańskie karabinki Vektor R4 wywodzące się z izraelskiego Galila. Kolejną bronią systemu Kałasznikowa widoczną w filmie są radzieckie karabinki maszynowe RPK. Inna filmowa broń strzelecka wywodząca się z państw "komunistycznych" to radziecki karabin powtarzalny Mosin wzór 1944, radziecki pistolet maszynowy PPSz-41, jugosłowiańskie karabiny samopowtarzalne Zastawa M59/66 wywodzące się z radzieckiego karabinka SKS oraz granatnik przeciwpancerny RPG-7. Co ciekawe, w scenie przedstawiającej strzelanie z RPG-7, widać że "strzał" oddano z niezaładowanej broni. W Czerwonym skorpionie widać równie nie mającą nic wspólnego z ZSRR broń zachodnią, wykorzystaną zamiast broni bloku wschodniego, czego przykładem jest amerykański pistolet Colt Combat Commander (skrócona odmiana M1911), południowoafrykańskie uniwersalne karabiny maszynowe Vektor SS-77, amerykański karabin maszynowy M1919A4 zamontowany na wieży wozu wsparcia ogniowego Ratel-90 oraz amerykański wielolufowy karabin maszynowy M134 Minigun systemu Gatlinga stanowiący uzbrojenie repliki śmigłowca Mi-24. Najciekawsza broń strzelecka widoczna w filmie to jednak replika fikcyjnego radzieckiego dwulufowego karabinu automatycznego. Replika została opracowana na podstawie belgijskiego karabinu automatycznego FN FAL. Filmowy karabin wyposażony jest w dolną lufę zasilaną z dostawianego od dołu magazynka pudełkowego oraz górną zasilaną z magazynka talerzowego umieszczonego na górnej powierzchni komory zamkowej. Magazynek talerzowy pochodzi z ręcznego karabinu maszynowego Lewis. W rzeczywistości replika strzelała jedynie z dolnej lufy, natomiast górna lufa była atrapą. Według niektórych opinii widoczny w filmie dwulufowy karabin miał przedstawiać radziecki prototypowy karabinek automatyczny AO-63, jednak uważam że twórcy repliki mogli nawet nie wiedzieć o istnieniu radzieckiego prototypu, chcąc po prostu stworzyć ciekawie wyglądającą broń.

W filmie Red Scorpion z prawdziwych radzieckich pojazdów zobaczyć można czołg T-34/85 z okresu drugiej wojny światowej, samochód terenowy UAZ 469B oraz samochód ciężarowy GAZ 66. Obok prawdziwych radzieckich pojazdów, jako wozy Sowietów w filmie wykorzystano między innymi replikę bliżej nieokreślonego radzieckiego pojazdu pancernego uzbrojoną w dwa południowoafrykańskie karabiny maszynowe Vektor SS-77, południowoafrykański wóz wsparcia ogniowego Ratel-90 uzbrojony w armatę kalibru 90mm i umieszczony na wieży amerykański karabin maszynowy M1919A4, południowoafrykański transporter opancerzony Armscor Buffel (pojazd typu MRAP), brytyjską ciężarówkę Bedford MK, południowoafrykańską ciężarówkę SAMIL, motocykl Honda CB 750 uzbrojony w południowoafrykański karabin maszynowy SS-77 oraz brytyjskie samochody terenowe Land Rover. Co ciekawe, brytyjska ciężarówka Bedofrd MK ma umieszczony na przedniej części pojazdu element mający za zadanie ucharakteryzować nieco pojazd na ciężarówkę radziecką. W filmie widać również latającą replikę radzieckiego śmigłowca szturmowego Mi-24 zbudowaną na bazie amerykańskiego śmigłowca Sikorsky S-62. Nie jest to co prawda replika tak dobra jak te zbudowane na bazie francuskiego śmigłowca Aerospatiele SA330 Puma, jednak mimo wszystko można bez problemu domyślić się jaki radziecki śmigłowiec replika ma przedstawiać. Na dziobie repliki znajduje się amerykański wielolufowy karabin maszynowy M134 Minigun systemu Gatlinga, umieszczony jako odpowiednik radzieckiego czterolufowego karabinu maszynowego JakB stosowanego na Mi-24. Według niektórych opinii, widoczna w filmie Red Scorpion replika śmigłowca Mi-24 to ta sama replika która wykorzystana została w filmie Braddock: Missing in Action III oraz Bulletproof. Choć replika widoczna w dwóch pozostałych filmach różni się od tej którą widać w Czerwonym Skorpionie, nie da się wykluczyć że do filmu Red Scorpion replika została dodatkowo przebudowana.
Grany przez Dolpha Lundgrena funkcjonariusz KGB z fikcyjnym radzieckim dwulufowym karabinem automatycznym. Broń zbudowano na bazie belgijskiego karabinu FN FAL
Inne ujęcie fikcyjnego radzieckiego dwulufowego karabinu automatycznego
Grany przez Dolpha Lundgrena bohater z karabinkiem AK
Filmowy agent KGB z karabinkiem AMD-65
Grany przez Dolpha Lundgrena bohater z karabinkiem maszynowym RPK
Żołnierz uzbrojony w granatnik przeciwpancerny RPG-7, ujęcie tuż przed oddaniem strzału. Jak widać filmowy strzał oddano z niezaładowanej broni. Obok strzelca RPG-7 widoczna osłona pancerna z dwoma południowoafrykańskimi karabinami maszynowymi Vektor SS-77, broń stanowi uzbrojenie fikcyjnego radzieckiego pojazdu pancernego
Południowoafrykański wóz wsparcia ogniowego Ratel-90 jako pojazd armii radzieckiej. Na przedniej części wozu widać emblemat radzieckich wojsk powietrznodesantowych (WDW, Wozduszno-diesantnyje wojska)
Replika fikcyjnego radzieckiego pojazdu pancernego, pojazd uzbrojony został w dwa południowoafrykańskie karabiny maszynowe Vektor SS-77 zamocowane w pancernej osłonie. Na przedniej części pojazdu widoczny emblemat radzieckich wojsk powietrznodesantowych
Radziecki samochód terenowy UAZ 469B
Radziecki czołg T-34/85 z okresu drugiej wojny światowej
Południowoafrykański transporter opancerzony Armscor Buffel jako pojazd sił "komunistycznych"
Brytyjska ciężarówka Bedford MK jako pojazd używany przez Sowietów. Na przedniej części pojazdu zamocowano element służący nieznacznemu ucharakteryzowaniu Bedforda na ciężarówkę radziecką
Używana przez żołnierzy sił "komunistycznych" Honda CB 750, na koszu motocykla zamocowano południowoafrykański karabin maszynowy Vektor SS-77
Replika śmigłowca Mi-24 zbudowana na bazie śmigłowca Sikorsky S-62
Inne ujęcie filmowego Mi-24 zbudowanego na bazie śmigłowca Sikorsky S-62
Fourth War (Czwarta wojna)
Fourth war to amerykański film opowiadający o konflikcie pomiędzy dowódcą amerykańskim granym przez Raya Schneidera a dowódcą radzieckim granym przez Jurgena Prochnowa. Akcja filmu ma miejsce na granicy pomiędzy zachodnimi Niemcami a Czechosłowacją. Film miał premierę w 1990r, tak więc można przyjąć że po zakończeniu zimnej wojny, jednak podczas kręcenia filmu pod koniec lat 80. nadal dostęp do radzieckiego sprzętu był za zachodzie słaby. Film kręcono w USA, stąd między innymi obecność w filmie kanadyjskich transporterów opancerzonych AVGP Grizzly bazujących na szwajcarskim transporterze Piranha I.

Co do broni strzeleckiej, w filmie czwarta wojna radzieccy żołnierze uzbrojeni są w karabinki systemu Kałasznikowa. W jednej ze scen bohater grany przez Jurgena Prochnowa uzbrojony jest w karabinek AKS wyposażony w granatnik GP-25 "Kostior" lub jego replikę. Jest to jeden z nielicznych nakręconych podczas zimnej wojny lub tuż po zimnej wojnie filmów w którym widać radziecki granatnik podwieszany. AKS widoczny w filmie ma lufę zakończoną urządzeniem wylotowym podobnym do tego stosowanego w nowszych karabinkach AKM i AKMS. W ostatniej scenie filmu widać amerykańskich i radzieckich żołnierzy wyposażonych w karabinki z laserowymi wskaźnikami celu (celownikami laserowymi). Należy zaznaczyć że podczas zimnej wojny zarówno na zachodzie, jak i na wschodzie, laserowe wskaźniki celu nie stanowiły podstawowego wyposażenia wojskowej broni strzeleckiej używanej po obu stronach żelaznej kurtyny. Dodać można że bardzo duża skuteczność broni z laserowym wskaźnikiem celu to w dużej mierze wymysł amerykańskiego przemysłu filmowego. Co ciekawe, choć w państwach bloku wschodniego nie produkowano seryjnie laserowych wskaźników celu do broni strzeleckiej, w oddziałach specjalnych państw "komunistycznych" można było spotkać niewielkie ilości zachodnich celowników laserowych dostosowanych do montażu na broni produkowanej w państwach Układu Warszawskiego. Niewielkie ilości laserowych wskaźników celu można było przykładowo spotkać w oddziałach specjalnych polskiej Milicji Obywatelskiej, gdzie tego typu celowniki zostały dostosowane do montażu na karabinkach systemu Kałasznikowa.

W przypadku pojazdów jako wozy armii radzieckiej wykorzystano zarówno kanadyjski transporter opancerzony AVGP Grizzly, jak i replikę czołgu T-72, transportera opancerzonego BTR-60 oraz repliki samochodów pancernych BRDM-2. Najprawdopodobniej te same repliki sprzętu pancernego zostały wykorzystane w filmie Red Dawn. W filmie można również zobaczyć amerykański śmigłowiec Sikorsky H-34 ucharakteryzowany na śmigłowiec radziecki poprzez montaż zasobników (lub atrap zasobników) z niekierowanymi pociskami rakietowymi oraz kamuflaż bliski w zamierzeniach twórców kamuflażowi radzieckiemu. Dodać można że śmigłowiec Sikorsky H-34 nawet bez żadnej charakteryzacji przypomina pod względem układu konstrukcyjnego i wyglądu radziecki śmigłowiec Mi-4. Z prawdziwych radzieckich pojazdów w filmie wykorzystano samochód terenowy Łada Niva. Co prawda do radzieckiej armii lat 80. znacznie lepiej pasował by UAZ 469B, jednak twórcom filmu przynajmniej udało się dostarczyć na plan jakikolwiek radziecki samochód terenowy.
Grany przez Jurgena Prochnowa dowódca radziecki uzbrojony w karabinek AKS z granatnikiem podwieszanym GP-25 "Kostior" lub jego repliką
Inne ujęcie radzieckiego dowódcy z karabinkiem AKS wyposażonym w granatnik
Radzieccy żołnierze uzbrojeni w karabinki Kałasznikowa z laserowym wskaźnikiem celu
Łada Niva jako pojazd armii radzieckiej
Kanadyjski transporter opancerzony AVGP Grizzly jako pojazd radziecki
Replika samochodu pancernego BRDM-2
Repliki samochodu pancernego BRDM-2
Replika czołgu T-72
Amerykański śmigłowiec Sikorsky H-34 jako śmigłowiec radziecki
Na pierwszym planie Sikorsky H-34 jako śmigłowiec radziecki. Na drugim planie replika czołgu T-72, replika transportera opancerzonego BTR-60 oraz replika samochodu pancernego BRDM-2
Po prawej widoczny śmigłowiec Sikorsky H-34 oraz replika transportera opancerzonego BTR-60
Po drugiej stronie żelaznej kurtyny
Filmy w których występowało zapotrzebowanie na broń przeciwnej strony żelaznej kurtyny kręcono nie tylko na zachodzie, ale również w państwach bloku wschodniego. Biorąc pod uwagę że artykuł dotyczy przede wszystkim broni armii Układu Warszawskiego w zachodnich filmach, temat broni zachodniej w filmach kręconych na wschodzie postanowiłem potraktować bardzo pobieżnie. Przykładem na filmy z bloku wschodniego w których wykorzystano zachodnią broń lub jej repliki będzie polski film "Nie ma powrotu Johny", polski serial "07 zgłoś się", polsko radziecki film "Porwanie Sawoi" oraz radziecki wietnamski film "Koordynaty śmierci"
Nie ma powrotu Johny
Nie ma powrotu Johny to polski film wojenny z 1969r, wyreżyserowany przez irańskiego reżysera Kaveha Pur Rahnamę. Rahnama był absolwentem łódzkiej szkoły filmowej, a film powstał jako jego praca dyplomowa. Główną rolę amerykańskiego żołnierza zagrał niemiecki aktor Jack Recknitz, inne role amerykańskich żołnierzy zagrali natomiast Polacy. Role Wietnamczyków zagrali uczący się w Szczecinie wietnamscy studenci. Akcja filmu ma miejsce podczas wojny w Wietnamie, jednak film nakręcono w Polsce, nad zalewem szczecińskim, w okolicach Karnocic znajdujących się na wyspie Wolin. Z tego też względu wystąpiło zapotrzebowanie na amerykański sprzęt wojskowy, jego repliki, lub sprzęt podobny do amerykańskiego. W filmie amerykańscy żołnierze uzbrojeni są w amerykańskie pistolety maszynowe Thompson M1928 i Thompson M1928A1 oraz polski 7,92mm ręczny karabin maszynowy Browning wzór 1928. Zarówno Thompsony, jak i Browning wzór 28, to broń z okresu drugiej wojny światowej. Co prawda podczas początkowej fazy wojny w Wietnamie amerykańskie siły zbrojne używały pistoletów maszynowych Thompson w niewielkich ilościach, jednak były to nowsze wersje od broni widocznej w filmie. Podczas początków wojny wietnamskiej Amerykanie używali również na niewielką skalę ręcznych karabinów maszynowych M1918A2 BAR, broni należącej do tej samej rodziny co polski ręczny karabin maszynowy Browning wzór 1928, który jednak nieznacznie różni się od amerykańskiego M1918A2 BAR. W filmie jako amerykańską motorową łódź patrolową wykorzystano motorówkę należącą do Wojsk Ochrony Pogranicza, najprawdopodobniej radziecką NKL-27 poddaną niewielkiej charakteryzacji. Należy przy tym zaznaczyć że NKL-27 nie przypomina amerykańskich łodzi patrolowych z okresu wojny wietnamskiej. W filmie jako sprzęt amerykański zastosowano również radziecki śmigłowiec Mi-4 z namalowanym napisem "MARINES" oraz nie pasującym do napisu oznaczeniem amerykańskich sił powietrznych (lotnictwo piechoty morskiej Stanów Zjednoczonych to oddzielna formacja od amerykańskich sił powietrznych). Śmigłowiec Mi-4 poza malowaniem nie ma dodatkowej charakteryzacji. Dodatkowa charakteryzacja nie była jednak według mnie potrzebna, biorąc pod uwagę że pod względem wyglądu i układu konstrukcyjnego Mi-4 bardzo przypomina amerykańskie śmigłowce Sikorsky H-19 oraz Sikorsky H-34, używane między innymi przez siły zbrojne Stanów Zjednoczonych.
Po lewej John Rambo uzbrojony w karabinek AKM z amerykańskim granatnikiem M203. Po prawej pułkownik Samuel Trautmann z węgierskim karabinkiem AMD-65
Radziecki żołnierz uzbrojony w karabinek systemu Kałasznikowa z zamocowanym zachodnim celownikiem kolimatorowym
Amerykański żołnierz z pistoletem maszynowym Thompson M1928A2
Amerykański żołnierz z pistoletem maszynowym M1928
Polski ręczny karabin maszynowy Browning wzór 1928
Radziecki Mi-4 jako śmigłowiec amerykański. Widać zarówno napis "MARINES", sugerujący że śmigłowiec należy do amerykańskiej piechoty morskiej, jak i nie pasujący do napisu znak amerykańskich sił powietrznych
Ten sam Mi-4 jako śmigłowiec amerykański
Należąca do Wojsk Ochrony Pogranicza motorówka jako amerykańska łódź patrolowa z okresu wojny wietnamskiej. Najprawdopodobniej jest to radziecka łódź motorowa NKL-27
Inne ujęcie motorówki Wojsk Ochrony Pogranicza
Jeszcze jedno ujęcie motorówki Wojsk Ochrony Pogranicza
Kolejne ujęcie łodzi motorowej Wojsk Ochrony Pogranicza
Pokniszenie Sawoi (Porwanie Sawoi)
Porwanie Sawoi to polsko radziecki film przygodowy nakręcony w 1979r. Film został wyreżyserowany przez Wenjamina Dormana na podstawie książki napisanej przez Andrzeja Szczypiorskiego. W filmie wykorzystano przede wszystkim broń z okresu drugiej wojny światowej, widać między innymi amerykański pistolet M1911A1, niemiecki pistolet Parabellum P.08, brytyjski pistolet maszynowy STEN Mk 2, amerykański pistolet maszynowy Thompson M1928A1, niemiecki karabinek automatyczny StG.44 oraz broń przypominającą nieco amerykański powojenny karabinek automatyczny M16. Co ciekawe, filmowy Thompson to broń dostosowana do strzelania radziecką ćwiczebną (ślepą) amunicją 7,62x25mm (amunicja stosowana w pistolecie TT oraz pistoletach maszynowych PPD, PPSz-41, PPS-43). Filmowy Thompson na ćwiczebne naboje 7,62x25mm ma gniazdo magazynka dostosowane do magazynków pochodzących z niemieckiego pistoletu maszynowego MP.40 (niemiecki MP.40 strzela amunicją 9x19mm Parabellum, ale do magazynka od MP.40 można załadować naboje 7,62x25mm). Thompson został zmodyfikowany na potrzeby radzieckiego przemysłu filmowego, najprawdopodobniej ze względu na problemy z dostępem w ZSRR do amunicji .45 ACP (11,43x23mm) stosowanej w Thompsonie. Wykorzystane w filmie niemieckie karabinki StG.44 strzelają radziecką ćwiczebną amunicją 7,62x39mm (amunicja stosowana w karabinkach Kałasznikowa). Filmowy M16 to natomiast zmodyfikowany StG.44, również strzelający amunicją ćwiczebną 7,62x39mm. Filmowe M16 powstałe poprzez zmodyfikowanie karabinków StG.44 widoczne są także w innych radzieckich filmach (między innymi w Piraty XX wieka, Miednyj angel, Tajny madame Wong, Perechwat)
Brytyjski pistolet maszynowy STEN Mk 2
Amerykański pistolet maszynowy M1928A1 Thompson dostosowany do radzieckiej amunicji ćwiczebnej (ślepej) 7,62x25mm, zasilany z magazynka od niemieckiego pistoletu maszynowego MP.40
Niemiecki karabinek automatyczny StG.44
Niemiecki karabinek automatyczny StG.44 ucharakteryzowany na amerykański karabinek automatyczny M16
07 zgłoś się (odcinek "Bilet do Frankfurtu")
07 zgłoś się to polski telewizyjny serial kryminalny kręcony w latach 70. i 80. Opis dotyczy odcinka Bilet do Frankfurtu z 1984r, w którym polscy antyterroryści szturmują porwany samolot An-24, należący do polskich linii lotniczych LOT. W odcinki tym zagrali prawdziwi antyterroryści, między innymi Jerzy Dziewulski. Broń krótką widocznych w serialu antyterrorystów stanowią rewolwery z lufą o długości 2 cali oraz rewolwer z lufą o długości 6 cali. Bardzo możliwe że w serialu widoczne są rewolwery produkcji zachodniej, biorąc pod uwagę że w okresie PRL na niewielką skalę kupowano zachodnie rewolwery dla polskich antyterrorystów stacjonujących na Okęciu. Były to między innymi rewolwery hiszpańskiej firmy Astra i amerykańskiej Smith and Wesson. Istniej również możliwość że broń z serialu to czechosłowackie rewolwery ZKR 590 Grand i ZKR 551. Polscy antyterroryści podobno stosowali rewolwery ze względu na możliwość bezproblemowego wykorzystania w nich amunicji niepenetrującej (niezabijającej), która nie powinna również przebić kadłuba samolotu (choć przebicie kadłuba samolotu przez pocisk z broni strzeleckiej nie jest tak groźne jak można by wywnioskować z niektórych filmów). Rewolwer z lufą sześciocalową został podobno wykorzystany w serialu aby było bardziej "amerykańsko", podczas prawdziwych akcji stosowano rewolwery z krótszymi lufami.
Polscy antyterroryści uzbrojeni w rewolwery. Na pierwszym planie widać rewolwer z lufą sześciocalową, może być to czechosłowacki rewolwer sportowy ZKR 551 lub broń zachodnia. Na drugim planie widać rewolwer z lufą dwucalową, możliwe że jest to czechosłowacki rewolwer bojowy ZKR 590 Grand, ewentualnie broń produkcji zachodniej
Inne ujęcie antyterrorysty uzbrojonego w rewolwer z lufą o długości 6 cali
Antyterrorysta uzbrojony w rewolwer z lufą o długości 2 cali
Antyterrorysta z rewolwerem o lufie dwucalowej
Jerzy Dziewulski uzbrojony w rewolwer z lufą dwucalową
Koordinaty smerti (Koordynaty śmierci)
Koordinaty smerti to radziecko wietnamski film z 1985r wyreżyserowany przez Samwela Gasparowa i Nguyen Xuan Chana. Akcja filmu ma miejsce podczas wojny w Wietnamie. Film nakręcono w Wietnamie, wiele lat po zakończeniu wojny wietnamskiej, tym samym filmowcy mieli dostęp do prawdziwego amerykańskiego sprzętu wojskowego. W filmie widać między innymi karabinki automatyczne M16A1, subkarabinek XM177E2, uniwersalne karabiny maszynowe M60, granatnik M79, karabin maszynowy M1919A4 stanowiący uzbrojenie samochodu terenowego M151, wielolufowy karabin maszynowy M134 Minigun stanowiący uzbrojenie śmigłowca UH-1 "Huey". Wykorzystane w filmie samochody M151 i śmigłowce UH-1 nie są replikami, lecz prawdziwymi amerykańskimi pojazdami. Podczas sceny przedstawiającej nalot amerykańskich samolotów widać jednak najprawdopodobniej radzieckie samoloty myśliwskie MiG-25 lub MiG-31. W filmie podczas amerykańskiego nalotu zestrzelony zostaje samolot, do nakręcenia tej sceny wykorzystano najprawdopodobniej model samolotu F-5 "Freedom Fighter"
Amerykański żołnierz z karabinkiem automatycznym M16A1
Widoczne od góry łoże karabinka automatycznego M16A1
Północnowietnamski partyzant z M16A1
Strzelanie z M16A1. Na zdjęciu, dzięki otwartej klapce okna wyrzutowego łusek, dobrze widoczne jest suwadło. Inny dobrze widoczny element karabinka to ręczny dosyłacz zamka charakterystyczny dla wersji M16A1 (M16 nie miał ręcznego dosyłacza)
Żołnierz z subkarabinkiem XM177E2. Na końcu lufy znajduje się nie oryginalne urządzenie wylotowe z XM177E2, lecz tłumik płomieni z M16
Inne ujęcie subkarabinka XM177E2
Wietnamczycy strzelają z uniwersalnego karabinu maszynowego M60
Amerykański samochód terenowy M151. W samochodzie widać żołnierza uzbrojonego w granatnik M79 oraz zamocowany na podstawie słupkowej karabin maszynowy M1919A4
Śmigłowiec UH-1  "Huey"
Wielolufowy karabin maszynowy M134 Minigun systemu Gatlinga zamontowany w śmigłowcu UH-1
Kolejne ujęcie UH-1 z M134 Minigun
Jeszcze jedno ujęcie UH-1 z M134 Minigun
Radziecki MiG-25 lub MiG-31 jako samolot amerykański
Scena zestrzelenia amerykańskiego samolotu, najprawdopodobniej wykonana przy pomocy modelu samolotu F-5 Freedom Fighter
Amerykańskie śmigłowce i samoloty
Rambo III to amerykański film z 1988r którego akcja toczy się podczas radzieckiej interwencji w Afganistanie, główną rolę zagrał Sylvestrem Stallone. Film Rambo III jest o tyle ciekawy, że większość jego scen zakręcono w Izraelu, jednak przed zakończeniem zdjęć Izraelczycy cofnęli amerykańskiej ekipie filmowej pozwolenie na kręcenie filmu. Podobno cofnięcie pozwolenia miało związek z ryzykiem ataków terrorystycznych. Cofnięcie pozwolenie spowodowało że ekipa filmowa była zmuszona wrócić do USA i tam nakręcić pozostałe sceny. Z tego też względu w filmie Rambo III można zobaczyć zarówno prawdziwy radziecki sprzęt wojskowy widoczny podczas scen nakręconych w Izraelu, jak i repliki radzieckiego sprzętu wojskowego widoczne podczas scen nakręconych w USA. Przy czym jest to uproszczenie, bowiem można przyjąć że podczas kręcenia filmu w Izraelu też nie zawsze wykorzystywano prawdziwy sprzęt radziecki, a podczas kręcenia filmu w USA nie zawsze wykorzystywano repliki

Z karabinków systemu Kałasznikowa, w filmie Rambo III widać radzieckie AK, AKS, AKM, AKMS, egipskie Maadi ARM, chińskie Typ 56, węgierskie AMD-65 oraz karabinki AKMS ucharakteryzowane na nowsze radzieckie "Kałasznikowy" AKS-74 strzelające nabojem 5,45x39mm. Dość słabym rozwiązaniem było według mnie wykorzystanie węgierskich AMD-65, które pod względem wyglądu znacznie różnią się od radzieckich karabinków Kałasznikowa. W jednej ze scen egipski Maadi ARM wyposażony został w amerykański granatnik podwieszany M203 stosowany najczęściej jako wyposażenie amerykańskich karabinków automatycznych M16. Granatnik M203 nie był stosowany armiach państw bloku wschodniego, M203 nie przypomina również pod względem wyglądu radzieckiego granatnika podwieszanego GP-25 "Kostior" stosowanego w armii radzieckiej jako wyposażenie karabinków Kałasznikowa. Inny element zachodniego wyposażenia widoczny na jednym z "Kałasznikowów" to celownik kolimatorowy zamontowany na filmowym AKS-74 zrobionym z karabinka AKMS

Inna radziecka broń strzelecka widoczna w filmie to karabinek samopowtarzalny SKS, karabin powtarzalny Mosin wzór 1890/30, uniwersalny karabin maszynowy PKM, samopowtarzalny karabin wyborowy SWD, wielkokalibrowy karabin maszynowy DSzKM oraz granatnik przeciwpancerny RPG-7. Oprócz broni konstrukcji radzieckiej, w filmie widać również polski pistolet maszynowy PM-63, wykorzystany w scenie w której pułkownik Zajsen grozi głównemu bohaterowi. PM-63 nigdy nie był wykorzystywany przez armię radziecką oraz pod względem wyglądu nie przypomina żadnej broni radzieckiej. Obok prawdziwej broni strzeleckiej stosowanej w armiach bloku wschodniego, w filmie zastosowano ucharakteryzowaną broń amerykańską. Amerykański wielkokalibrowy karabin maszynowy M2HB został ucharakteryzowany na radzieckiego DSzK, natomiast amerykański lotniczy karabin maszynowy AN/M2 (wersja bazująca na M1919A4, strzelająca nabojem 7,62x63mm) został ucharakteryzowany na bliżej nieokreślony radziecki karabin maszynowy (można przyjąć że pełni rolę radzieckiego PKMB, stosowanej jako uzbrojenie transporterów opancerzonych wersji ciężkiego karabinu maszynowego SGM). Uzbrojenie wykorzystanej w filmie repliki śmigłowca Mi-24 stanowi natomiast umieszczona na dziobie broń lub replika broni przypominającą radziecki czterolufowy karabin maszynowy JakB systemu Gatlinga (choć pod względem wymiarów widoczna na dziobie konstrukcja przypomina raczej mniejszy amerykański wielolufowy karabin maszynowy M134 Minigun lub radziecki GSzG 7,62) oraz zamontowany w drzwiach belgijski karabin maszynowy FN MAG 58.

Jako pojazdy armii radzieckiej w filmie wykorzystano prawdziwy czołg T-62, replikę czołgu T-72 zbudowaną na bazie amerykańskiego ciągnika gąsienicowego M8A1 Cargo Tractor, replikę samobieżnego zestawu przeciwlotniczego ZSU-23-4 Szyłka zbudowaną na bazie ciągnika M8A1 Cargo Tractor, prawdziwy radziecki samochód pancerny BRDM-2, replikę transportera opancerzonego BTR-60, amerykański półgąsienicowy transporter opancerzony M3 Half Track, brytyjski kołowy transporter opancerzony FV 603 Saracen, brytyjski samochód pancerny Ferret, prawdziwy radziecki samochód terenowy UAZ 469B, replikę samochodu UAZ 469B zbudowaną na bazie Willysa M39, izralelski samochód ciężarowy AIL M325 oraz amerykański samochód ciężarowy GMC M135. Te same repliki czołgu T-72, zestawu przeciwlotniczego ZSU-23-4 oraz transportera opancerzonego BTR-60 zostały wcześniej wykorzystane w filmie Red Dawn z 1984r. Zastosowanie jako wozów armii radzieckiej transporterów M3 Half Track i Saracen oraz samochodu pancernego Ferret to według mnie słaby pomysł, bowiem pojazdy te nie przypominają radzieckiego sprzętu stosowanego podczas interwencji w Afganistanie. Reszta pojazdów i replik pasuje jednak w mojej opinii dobrze do armii radzieckiej lat 80.

W filmie widać również francuski śmigłowiec Aerospatiele SA330 Puma stylizowany na radziecki śmigłowiec szturmowy Mi-24. Można spotkać się z opiniami według których tę samą replikę wykorzystano wcześniej w filmie Red Dawn z 1984r i filmie Rambo II z 1985r. Replika w wersji przeznaczonej do filmu Red Dawn była jednak bardziej podobna do Mi-24 niż śmigłowiec wykorzystany później w filmie Rambo II i Rambo III. Inny śmigłowiec wykorzystany w filmie Rambo III to francuski Aerospatiele SA341 Gazelle ucharakteryzowany na bliżej nieokreślony radziecki śmigłowiec szturmowy.
Po lewej Sylvester Stallone jako John Rambo, Rambo uzbrojony jest w karabin wyborowy SWD. Po prawej Richard Crenna jako pułkownik Sammuel Trautman