G11
G11 (Gewehr 11) to niemiecki karabinek automatyczny na amunicję bezłuskową, skonstruowany w firmie Heckler und Koch. Prace nad karabinkiem automatycznym zasilanym amunicją bezłuskową prowadzono od końca lat 60. w firmach Mauser, Diehl oraz Heckler und Koch. W latach 70. do dalszego rozwoju wybrano karabinek firmy Heckler und Koch, któremu nadano oznaczenie G11. Karabinek zasilany był bezłuskowym nabojem pośrednim 4,7x33mm skonstruowanym w firmie Dynamit Nobel. Firmy Heckler und Koch oraz Dynamit Nobel należały do konsorcjum Gesselschaft fur Hunselshose Gewehrsysteme (konsorcjum dla bezłuskowego karabinu). Po pewnym czasie do konsorcjum dołączyła firma Hensoldt Wetzlar w której prowadzono prace nad celownikiem optycznym. Broń miała zastąpić karabin automatyczny G3 zasilany nabojem karabinowym 7,62x51mm. Pod koniec lat 70. karabinek G11 poddano testom, podczas których pojawiły się problemy z samozapłonem naboju w komorze nabojowej. W 1980r problemy z samozapłonem naboju w komorze nabojowej zostały rozwiązane poprzez dodanie do ładunku miotającego heksogenu. Po przeprowadzeniu w 1986r testów karabinka, planowano wprowadzenie broni do uzbrojenia oraz do 2003r dostarczenie armii niemieckiej 200.000 karabinków. G11 brał również udział w amerykańskim programie Advenced Combat Rifle w ramach którego miał powstać następca karabinka M16A2. Program ACR zakończono w 1993r, żadna z konstrukcji biorących udział w programie nie została wprowadzona do uzbrojenia. Program G11 zakończono w 1993r ze względu na problemy z budżetem związanie ze zjednoczeniem Niemiec oraz ze względu na brak zapotrzebowania związany z zakończeniem zimnej wojny. Przez pewien okres czasu firma Heckler und Koch oferowała karabinki G11 za darmo, mając nadzieję na zysk związany ze sprzedażą amunicji, jednak ostatecznie żadna armia nie wprowadziła G11 do uzbrojenia. Brak zamówień na G11 spowodował bankructwo firmy Heckler und Koch.
Konstrukcja G11
Obrotowa komora nabojowa karabinka G11
G11 działa na zasadzie odprowadzania gazów prochowych przez boczny otwór w lufie, zastosowano pozbawiony regulatora układ gazowy z tłokiem o długim skoku. Karabinek posiada oddzielną od lufy komorę nabojową obracającą się w górę podczas ruchu suwadła w tylne położenie. Komora nabojowa znajduje się za chwytem pistoletowym, dlatego też G11 jest bronią skonstruowaną w układzie bez kolby właścowej (bull pup). Po lewej stronie komory zamkowej za chwytem pistoletowym znajduje się składana, obrotowa rączka zamkowa. Przy suwadle znajdującym się w tylnym położeniu nabój dosyłany jest do komory nabojowej poprzez dźwigniowy dosyłacz. Naboje ułożone są pionowo, pociskiem do dołu, w jednorzędowym magazynku pudełkowym o pojemności 45 naboi umieszczonym poziomo wzdłuż komory zamkowej. Magazynek znajduje się na górnej powierzchni przedniej części komory zamkowej, magazynek należy włożyć od przodu. Magazynek wykonany jest z tworzywa sztucznego. Aby rozładować broń należy odłączyć magazynek, po czym obrócić rączkę zamkową. Obrót rączki zamkowej powoduje wypchnięcie naboju przez służące do rozładowania okno umieszczone na dolnej powierzchni komory zamkowej. Nie zastosowano wyciągu oraz wyrzutnika. Po wystrzeleniu z magazynka ostatniego naboju zespół ruchomy nie zatrzymuje się w tylnym położeniu. Na górnej powierzchni komory zamkowej, po lewej oraz prawej stronie magazynka z którego zasilana jest broń, znajdują się dwa gniazda na dwa zapasowe magazynki. Mechanizm spustowy umożliwia strzelanie ogniem pojedynczym, ciągłym oraz 3 strzałowymi seriami. Skrzydełko przełącznika rodzaju ognia pełniące również rolę bezpiecznika nastawego blokującego spust znajduje się po lewej stronie komory zamkowej nad chwytem pistoletowym. Karabinek strzela 3 strzałowymi seriami z szybkostrzelnością teoretyczną 2000 strzałów na minutę, natomiast ogniem ciągłym z szybkostrzelnością teoretyczną 600 strzałów na minutę. Duża szybkostrzelność teoretyczna podczas strzelania 3 strzałowymi seriami powoduje że pociski zostają wystrzelone zanim zespół złożony z zamka, suwadła i lufy znajdzie się w skrajnym tylnym położeniu, tym samym zanim odrzut zostanie przekazany na strzelca i spowoduje pogorszenie celności. Zastosowano bijnikowy mechanizm uderzeniowy. Karabinek posiada lufę poligonalną o zmiennym skoku progresywnym (im dalej tym skok jest mniejszy), przy końcu lufy skok wynosi 155mm. Po prawej stronie przedniej części komory zamkowej znajduje się zaczep do mocowania bagnetu nożowego. Karabinek może być również wyposażony w dwójnóg. Na tylnej powierzchni broni umieszczono stopkę z poziomymi naciąciami. Punkt podparcia stopki znajduje się na jednej linii z lufą, tak więc broń skonstruowano w układzie liniowym. Na górnej powiechni komory zamkowej znajduje się chwyt transportowy z celownikiem optycznym o powiększeniu 1x (brak powiększenia) firmy Hensoldt Wetzlar. Chwyt transportowy można odłączyć i zamocować inny celownik optyczny lub elektrooptyczny. Zapasowe mechaniczne przyrządy celownicze składające się z muszki i szczerbinki znajdują się na górnej powierzchni celownika optycznego.
Nabój
Nabój 4,7x33 z pociskiem zwykłym
Bezłuskowy nabój pośredni 4,7x33mm charakteryzuje się prostopadłościennym kształtem, pocisk umieszczony jest całkowicie wewnątrz naboju. Ładunek miotający wywodzi się z flagmetyzowanego heksogenu. Skonstruowano nabój z pociskiem zwykłym, nabój z pociskiem smugowym, nabój ćwiczebny z pociskiem wykonanym z tworzywa sztucznego, nabój ćwiczebny smugowy z pociskiem wykonanym z tworzywa sztucznego, nabój ćwiczebny pozbawiony pocisku (ślepy) oraz nabój szkolny pozbawiony ładunku miotającego oraz spłonki. Magazynki ładowane są przy wykorzystaniu hermetycznych pakietów na 15 naboi.
G11
G11 to jeden z najbardziej zaawansowanych karabinków zasilanych nabojem bezłuskowym, jest to również jedna z nielicznych konstrukcji tego typu która była bliska wprowadzenia do uzbrojenia. G11 charakteryzuje się dobrą celnością podczas strzelania ogniem pojedynczym oraz dobrą celnością podczas strzelania seriami. Mimo zalet broń nie "trafiła" jednak na odpowiedni czas, dlatego też nie rozpoczęto produkcji seryjnej. Następcą karabinu G3 w armii niemieckiej został nie G11, a karabinek automatyczny G36 zasilany małokalibrowym nabojem pośrednim 5,56x45mm SS109. G36 został wprowadzony do uzbrojenia w 1997r.
nabój
4,7x33mm
prędkość początkowa pocisku
930m/s
energia kinetyczna pocisku
1400J
długość lufy
540mm bez komory nabojowej
długość
750mm
masa
4kg niezaładowany

4,4kg z pełnym magazynkiem na 45 naboi
magazynek
jednorzędowy pudełkowy o pojemności 45
naboi
szybkostrzelność teoretyczna
2000 strzałów na minutę przy 3 strzałowej serii

600 strzałów na minutę przy ogniu ciągłym
Karabinek automatyczny G11
G11 z niestandardowym celownikiem optycznym