G3
Karabin automatyczny G3A3
G3 (Gewehr 3) to niemiecki karabin automatyczny skonstruowany w firmie Heckler und Koch na podstawie karabinu CETME Modelo B. CETME (Centro de Estudios Technicos Materiales Especiale) to hiszpańska instytucja założona po zakończeniu IIwś przez Wernera Haynena, byłego dyrektora firmy Gustloff Werke który przedostał się do Hiszpanii. Karabiny CETME (VG-50, Modelo 2, Modelo A, Modelo B) zostały skonstruowane między innymi przez pracującego w CETME Ludwika Vorgrimlera, konstruktora prototypowego niemieckiego karabinka automatycznego StG.45(M), broni która miała zastąpić karabinek automatyczny StG.44. Podczas prac nad hiszpańskimi karabinami pracownikom CETME pomagali pracownicy firmy Heckler und Koch, dzięki czemu firma Heckler und Koch mogła produkować karabiny skonstruowane w CETME. Karabin automatyczny G3 został wprowadzony do uzbrojenia armii niemieckiej w 1959r. Najbliższym odpowiednikiem karabinu G3 jest amerykański karabin automatyczny M14 oraz belgijski FN FAL.
CETME LV-50 oraz Modelo 2
CETME LV-50 to hiszpański karabinek automatyczny zasilany niemieckim nabojem pośrednim 7,92x33mm. Broń działała na zasadzie odrzutu dwuczęściowego zamka półswobodnego hamowanego rolkami umieszczonymi po lewej oraz prawej stronie zamka. Na podstawie LV-50 skonstruowano karabinek automatyczny CETME Modelo 2 zasilany hiszpańskim nabojem pośrednim 7,92x40mm (CETME M53), jednak pocisk z naboju 7x40mm był bardzo podatny na wpływ wiatru. Karabinki CETME LV-50 oraz Modelo 2 nie zostały wprowadzone do uzbrojenia armii hiszpańskiej oraz nie były produkowane seryjnie, wyprodukowano jedynie serię próbną karabinka Modelo 2.
CETME Modelo A
CETME Modelo A to hiszpański karabin automatyczny zasilany hiszpańską wersją naboju 7,62x51mm (znana jako CETME M58). Hiszpaska wersja naboju 7,62x51mm była "słabsza" od standardowego natowskiego naboju 7,62x51mm, tak więc Modelo A charakteryzował się mniejszym odrzutem od innych karabinów automatycznych zasilanych nabojem 7,62x51mm. Zasilanie odbywało się z dwurzędowych magazynków z dwupozycyjnym wyprowadzeniem o pojemności 20 lub 30 naboi. Modelo A działał na zasadzie odrzutu dwuczęściowego zamka półdwobodnego hamowanego rolkami umieszczonymi po lewej oraz prawej stronie zamka. Broń strzelała ogniem pojedynczym z zamka zamkniętego oraz ogniem ciągłym z zamka otwartego. Karabin nie posiadał łoża, jednak rolę łoża pełnił składany dwójnóg.
CETME Modelo B
CETME Modelo B to hiszpański karabin automatyczny zasilany hiszpańską wersją naboju 7,62x51mm. Zasilanie odbywa się z dwurzędowych magazynków z dwupozycyjnym wyprowadzeniem o pojemności 20 lub 30 naboi. Broń działa na zasadzie odrzutu dwuczęściowego zamka półswobodnego hamowanego rolkami umieszczonymi po lewej oraz prawej stronie zamka. Strzelanie ogniem pojedynczym i ciągłym następuje z zamka zamkniętego. Karabin posiada perforowane stalowe łoże oraz składany dwójnóg. Umieszczony na końcu lufy szczelinowy tłuk płomieni pełni jednocześnie rolę nasadki do miotania granatów nasadkowych. Modelo B został wprowadzony do uzbrojenia armii hiszpańskiej w 1958r jako Modelo 58.
CETME Modelo C to hiszpański karabin automatyczny zasilany standardowym natowskim nabojem 7,62x51mm (armia hiszpańska zrezygnowała ze "słabszej" wersji naboju 7,62x51mm). Zasilanie odbywa się z dwurzędowych magazynków z dwupozycyjnym wyprowadzeniem o pojemności 20 lub 30 naboi. Broń działa na zasadzie odrzutu dwuczęściowego zamka półdwobodnego hamowanego rolkami umieszczonymi po lewej oraz prawej stronie broni. Karabin strzela z zamka zamkniętego ogniem pojedynczym i ciągłym. Zastosowano łoże wykonane z drewna, celownik bębnowy oraz szynę do montażu celownika optycznego. Szczelinowy tłumik płomieni znajdujący się na końcu lufy pełni jednocześnie rolę nasadki do miotania granatów nasadkowych. Modelo C został wprowadzony do uzbrojenia armii hiszpańskiej w 1964r pod oznaczeniem Modelo 58 (karabiny Modelo B oraz Modelo C posiadają w armii hiszpańskiej takie samo oznaczenie). Broń powstała po karabinie G3, tak więc nie zyskała tak dużej popularności jak niemiecki odpowiednik.
CETME Modelo C
Konstrukcja karabinu G3
G3 działa na zasadzie odrzutu dwuczęściowego zamka półswobodnego hamowanego rolkami umieszczonymi po lewej oraz prawej stronie zamka, strzelanie ogniem pojedynczym i ciągłym następuje z zamka zamkniętego. Po wystrzeleniu z magazynka ostatniego naboju zamek nie zatrzymuje się w tylnym położeniu. Nad lufą umieszczona jest tuleja ze sprężynę powrotną. Nieruchoma podczas strzelania rączka zamkowa znajduje się po lewej stronie komory zamkowej wykonanej ze stali poprzez tłoczenie. Broń posiada mechanizm spustowy umożliwiający strzelanie ogniem pojedynczym i ciągłym oraz mechanizm uderzeniowy z kurkiem zakrytym. Skrzydełko przełącznika rodzaju ognia pełniące również funkcję bezpiecznika nastawnego znajduje się po lewej stronie komory spustowej nad chwytem pistoletowym. Bezpiecznik nastawny blokuje spust. Karabin zasilany jest standardowym natowskim nabojem karabinowym 7,62x51mm, poprzez wymianę zamka broń można również dostosować do treningowego naboju 7,62x51mm z pociskiem wykonanym z tworzywa sztucznego oraz naboju bocznego zapłonu .22LR. Karabin po dostosowaniu do naboju treningowego 7,62x51mm lub naboju .22LR, działa na zasadzie odrzutu zamka swobodnego.  Zasilanie odbywa się z kleszczonych wahadłowo w gnieździe dwurzędowych magazynków pudełkowych z dwupozycyjnym wyprowadzeniem o pojemności 20 naboi. Dostępne są magazynki wykonane ze stali oraz mniej popularne magazynki wykonane ze stopu aluminium. Gniazdo magazynka znajduje się na dolnej powierzchni komory zamkowej przed chwytem pistoletowym. Pomiędzy gniazdem magazynka a kabłąkiem spustu znajduje się dźwignia zatrzasku magazynka. Lufa o długości 450mm charakteryzuje się gwintem z czterema bruzdami i skokiem wynoszącym 305mm. Wewnątrz komory nabojowej umieszczono rowki Revellego ułatwiające usunięcie łuski. Lufa zakończona jest szczelinowym tłumikiem płomieni pełniącym również rolę nasadki do miotania granatów nasadkowych. Karabin nie został wyposażony w celownik do miotania granatów nasadkowych (celownik tego typu znajduje się na granatach). Na końcu lufy karabinu można umieścić tłumik dźwięku, natomiast nad lufą bagnet nożowy. Chwyt pistoletowy wykonano z tworzywa sztucznego, kolbę z drewna, natomiast perforowane łoże ze stali. Mechaniczne przyrządy celownicze składają się z muszki w tunelowej osłonie oraz celownika przerzutowego.
Inne wersje G3
G3A1 to wersja wyposażona w wysuwaną kolbę stalową. Pozostałe elementy są takie same jak w karabinach G3 i CETME Modelo B

G3A2 to wersja wyposażona w kolbę stałą wykonaną z drewna oraz nowy celownik bębnowy ze szczerbinką ustawioną na 100m oraz przeziernikami na 200m, 300m oraz 500m.

G3A3 to jedna z najbardziej popularnych odmian. Broń wyposażona jest w kolbę stałą wykonaną z tworzywa sztucznego, wykonane z tworzywa sztucznego łoże pozbawione kontaktu z lufą oraz celownik bębnowy. Łoże może być wąskie z otworami poprawiającymi chłodzenie lufy lub szerokie pozbawione otworów. Egzemplarze późnych serii produkcyjnych wyposażone są również w zaczep do mocowania dwójnogu. Wersja karabinu wyposażona dodatkowo w odbijacz łusek posiada oznaczenie wojskowe G3A3A1. Karabiny wyposażone w szynę do montażu celownika optycznego noszą oznaczenie G3A3ZF (ZF od Zielfernrohr)

G4A4 to jedna z najbardziej popularnych wersji. Karabin posiada wysuwaną kolbę stalową, wykonane z tworzywa sztucznego łoże pozbawione kontaktu z lufą, zaczep do mocowania dwójnogu oraz celownik bębnowy. Wersja wyposażona dodatkowo w odbijacz łusek posiada oznaczenie wojskowe G3A4A1. Karabiny wyposażone w szynę do montażu celownika optycznego noszą oznaczenie G3A4ZF

G3KA4 to odmiana skrócona wyposażona w lufę o długości 315mm oraz stalową kolbę wysuwaną. Broń nie została wprowadzona do uzbrojenia armii niemieckiej

G3A5 to skonstruowana na podstawie G3A3 wersja wyposażona dodatkowo w urządzenie do cichego zamykania zamka. Broń przeznaczona była dla armii duńskiej gdzie nosiła oznaczenie Gv M/66. Początkowo G3A5 wykorzystywane były w armii duńskiej jako broń wyborowa

G3A6 to stosowane w firmie Heckler und Koch oznaczenie dla karabinów G3A3 produkowanych w Iranie, natomiast G3A7 to stosowane w firmie Heckler und Koch oznaczenie dla karabinów G3A3 produkowanych w Turcji

G3A3TGS (Tragbares Granat System) to oznaczenie stosowane dla karabinów G3A3 wyposażonych w granatnik podwieszany HK79

G3SG/1 (Scharfschutzengewehr) to samopowtarzalny karabin wyborowy. Broń wytwarzano poprzez przebudowę karabinów G3 charakteryzujących się celnością lepszą od przeciętnej. G3SG/1 posiada nowy mechanizm spustowy o mniejszej sile spustu oraz wykonaną z tworzywa sztucznego kolbę stałą wyposażoną w poduszkę policzkową i gumową stopkę

HK41 to wersja samopowtarzalna przeznaczona dla formacji policyjnych oraz organizacji zrzeszających rezerwistów. Broń może został łatwo przekształcona do strzelania ogniem pojedynczym i ciągłym. Broń występuje w wersji HK41A2 z kolbą stałą oraz HK42A3 z kolbą wysuwaną

HK91 to wersja samopowtarzalna przeznaczona na rynek cywilny zrzeszających rezerwistów. Przekształcenie broni do strzelania ogniem pojedynczym i ciągłym jest trudniejsze niż w przypadku G41. Karabin występuje w wersji HK94A2 z kolbą stałą i lufą o klasycznym profilu, HK94A3 kolbą wysuwaną i lufą o klasycznym profilu, HK94A4 kolbą stałą i lufą poligonalną oraz HK94A5 kolbą wysuwaną i lufą poligonalną
HK33
HK33 to karabinek automatyczny skonstruowany w latach 60. na podstawie karabinu G3 w firmie Heckler und Koch. HK33 działa na zasadzie odrzutu dwuczęściowego zamka półswobodnego hamowanego rolkami umieszczonymi po lewej oraz prawej stronie zamka. Strzelanie ogniem pojedynczym i ciągłym następuje z zamka zamkniętego. Po wystrzeleniu z magazynka ostatniego naboju zamek nie zatrzymuje się w tylnym położeniu. Zastosowano mechanizm spustowy umożliwiający strzelanie ogniem pojedynczym i ciągłym, skrzydełko pełniące również funkcję bezpiecznika znajduje się po lewej stronie komory spustowej. Karabinek zasilany jest amerykańskim małokalibrowym nabojem pośrednim 5,56x45mm M193. Zasilanie odbywa się z dwurzędowych magazynków łukowych z dwupozycyjnym wyprowadzeniem o pojemności 30 naboi. Magazynki nie są wymienne z magazynkami od amerykańskiego karabinka automatycznego M16. Broń występuje w wersji HK33A2 z kolbą stałą, HK33A3 z kolbą wysuwaną oraz w prototypowej odmianie HK32 zasilanej radzieckim nabojem pośrednim 7,62x39mm. Na podstawie karabinka HK33 skonstruowano subkarabinek HK33KA1 oraz HK53. Karabinek HK33 nie został wprowadzony do uzbrojenia armii niemieckiej.
G41
G41 to niemiecki karabinek automatyczny skonstruowany w latach 80. na podstawie karabinu G3 w firmie Heckler und Koch. G41 działa na zasadzie odrzutu dwuczęściowego zamka półswobodnego hamowanego rolkami umieszczonymi po lewej oraz prawej stronie zamka. Karabinek posiada urządzenie do cichego zamykania zamka, ręczny dosyłacz zamka oraz odchylaną pokrywkę zasłaniającą okno wyrzutowe. Strzelanie ogniem pojedynczym i ciągłym następuje z zamka zamkniętego. Po wystrzeleniu z magazynka ostatniego naboju zamek zatrzymuje się w tylnym położeniu, dźwignia umożliwiająca zwolnienie zamka znajduje się po lewej stronie komory zamkowej nad zatrzaskiem magazynka. Skrzydełko przełącznika rodzaju ognia pełniące również funkcję bezpiecznika znajduje się po lewej oraz prawej stronie komory spustowej. Karabinek zależnie od lufy zasilany jest amerykańskim nabojem 5,56x45mm M193 lub standardowym natowskim nabojem 5,56x45mm SS109. Zasilanie odbywa się ze stalowych dwurzędowych magazynków z dwupozycyjnym wyprowadzeniem o pojemności 20 lub 30 naboi, magazynki wymienne są z magazynkami od M16. Zatrzask magazynka znajduje się po lewej stronie komory zamkowej. Karabinek G41 posiada kolbę stałą, G41A2 kolbę wysuwaną, natomiast subkarabinek G41K kolbę wysuwaną i krótką lufę. G41 nie został wprowadzony do uzbrojenia armii niemieckiej oraz nie był produkowany w dużych ilościach.
G3 ogółem
G3 to broń celna, niezawodna oraz charakteryzująca się dość dobrą ergonomią. Karabin nie jest jednak wyposażony w zatrzask zatrzymujący zamek w tylnym położeniu po wystrzeleniu z magazynka ostatniego naboju, a brak tego elementu utrudnia szybkie przeładowanie. Karabin charakteryzuje się również dużym odrzutem który utrudnia celne strzelanie seriami oraz dość dużą masą broni i amunicji, jednak są to typowe cechy karabinów automatycznych. Karabin G3 to jedną z najbardziej popularnych konstrukcji tego typu. W niemieckiej armii następcą G3 został karabinek automatyczny G36 zasilany nabojem 5,56x45mm. Na podstawie karabinu G3 skonstruowano między innymi pistolet maszynowy MP5, ręczny karabin maszynowy HK11, uniwersalny karabin maszynowy HK33, karabinki maszynowe HK13 i HK23 oraz samopowtarzalne karabiny wyborowe PSG-1 i MSG-90.
wersja
G3A3
G3A4
nabój
7,62x51mm
7,62x51mm
prędkość początkowa pocisku
780m/s
780m/s
długość lufy
450mm
450mm (315mm w wersji G3KA4)
długość
1026mm
1020mm
masa
4,4kg bez magazynka

4,7kg z pełnym magazynkiem
4,1kg bez magazynka

4,4kg z pełnym magazynkiem
magazynek
dwurzędowy pudełkowy o pojemności 20
naboi
dwurzędowy pudełkowy o pojemności 20
naboi
szybkostrzelność teoretyczna
600 strzałów na minutę
600 strzałów na minutę
Karabin automatyczny G3A4
Odmiana wyborowa G3SG/1
Pochodząca z Iranu odmiana karabinu G3 skonstruowana w układzie bez kolby właściwej (Bull-pup). Za zdjęcie dziekuję Mattinowi
Pochodząca z Iranu odmiana karabinu G3 skonstruowana w układzie bez kolby właściwej (Bull-pup). Za zdjęcie dziekuję Mattinowi