Granatomiot Łopata wz. 39
Granatomiot Łopata wz. 39 to radziecki granatnik kalibru 37mm, produkcję rozpoczęto w 1939r. Jest to bardzo nietypowa konstrukcja, broń w pozycji transportowej pełniła rolę saperki, natomiast w pozycji bojowej umożliwiała prowadzenie stromotorowego ognia. W pozycji transportowej lufa granatnika pełniła rolę trzonka, natomiast płyta oporowa rolę lemiesza. Granatomiot Łopata to ładowana odprzodowa broń jednostrzałowa która pod względem konstrukcyjnym przypomina moździerz. Granatnik zasilany jest nabojem bezłuskowym którego konstrukcja przypomina naboje stosowane w moździerzach. Można spotkać się z opinią że skuteczność Granatomiot Łopaty była niewielka ze względu na niedużą siłę burzącą pocisku oraz nienajlepszą celność spowodowaną brakiem przyrządów celowniczych. Produkcję zakończono w 1941r, zdobyczne egzemplarze były wykorzystywane przez Wehrmacht pod oznaczeniem 3,7cm Spatengranatwerfer 161(r). Co ciekawe w latach 90-tych pewna rosyjska firma przedstawiła prototyp podobnej konstrukcji również pełniącej rolę zarówno granatnika jak i saperki. Prototyp zasilany był ładowanym odprzodowo nabojem bezłuskowym kalibru 40mm stosowanym w radzieckich granatnikach podwieszanych GP-25 "Kastior" i GP-30 "Obówka". Granatnik skonstruowany w latach 90-tych nie został wprowadzony do uzbrojenia.
nabój
bezłuskowy kalibru 37mm
długość lufy
520mm
masa
1,5kg
masa naboju
0,68kg
zasięg
od 60m do 250m