Lewis
Lewis to ręczny karabin maszynowy skonstruowany w 1911r przez amerykańskiego pułkownika, Isaaca Newtona Lewisa. Broń powstała w firmie Automatic Arms Company na podstawie karabinu maszynowego skonstruowanego przez Samuela McLeana. Amerykańskie siły zbrojne nie były zainteresowane karabinem Lewisa, dlatego też Lewis wyjechał do Belgii i zaprezentował swój karabin przedstawicielom belgijskich sił zbrojnych. Karabin został wprowadzony do uzbrojenia armii belgijskiej, natomiast produkcję rozpoczęto w belgijskich zakładach Armes Automatiques Lewis. Niedługo później broń została wprowadzona do uzbrojenia armii brytyjskiej, produkcję rozpoczęto w firmie Birmingham Small Arms. Lewis był pierwszą bronią strzelecką wykorzystaną na pokładzie samolotu, 7 czerwca 1912r przeprowadzono strzelanie z samolotu Wright B pilotowanego przez kapitana Charlesa DeForestera Chandlera. Podczas Iwś, w sieprniu 1914r, przy wykorzystaniu karabinu maszynowego Lewis, dokonano pierwszego zestrzelenia wrogiego samolotu. Karabin stanowił uzbrojenie brytyjskiego samolotu zwiadowczego, natomiast zestrzelony został niemiecki samolot zwiadowczy. Przy użyciu karabinu maszynowego Lewis zamontowanego na samolocie Sopwith Camel zestrzelono również pierwszy niemiecki sterowiec. Karabin maszynowy Lewis stanowił nie tylko uzbrojenie piechoty oraz samolotów, ale również uzbrojenie pomocnicze montowane na okrętach oraz czołgach.
Konstrukcja Lewisa
Lewis działa na zasadzie odprowadzania gazów prochowych przez boczny otwór w lufie, zastosowano układ gazowy z rurą gazową umieszczoną pod lufą oraz tłok gazowy o długom skoku. Ryglowanie odbywa się poprzez obrót zamka, strzelanie następuje z zamka otwartego. Nie zastosowano zatrzasku zatrzymującego zespół ruchomy po wystrzeleniu z magazynka ostatniego naboju. Broń wyposażona jest w spiralną sprężynę powrotną. Karabin posiada mechanizm spustowy ze sprężyną uderzeniową działającą bezpośrednio na iglicę oraz mechanizm uderzeniowy z suwadłem pełniącym rolę bijnika. Belgijska oraz brytyjska wersja Lewisa zasilana jest brytyjskim nabojem 7,7x56R mm (.303 British) z wystającą kryzą. Istniały również wersje zasilane amerykańskim nabojem 7,62x63mm, niemieckim 7,92x57mm, rosyjskim 7,62x54R mm, francuskim 8x50R mm oraz japońskim 7,7x58mm. Zasilanie odbywa się z magazynka talerzowego o pojemności 47 naboi z dwuwarstwowym ułożeniem naboi. Broń może być również zasilana z magazynka talerzowego o pojemności 97 naboi. Gniazdo magazynka znajduje się na górnej powierzchni komory zamkowej. Na lufie umieszczone są wzdłużne żebra wykonane ze stopu aluminium. Wokół lufy znajduje się stalowa osłona otwarta od przodu oraz od tyłu, kształt przedniej części osłony powoduje wymuszony obieg powietrza. Do osłony przymocowano dwójnóg, karabin może być również umieszczony na podstawie przeciwlotniczej. Zastosowano stałą kolbę drewnianą oraz chwyt pistoletowy. Karabiny które stanowiły wyposażenie samolotów nie posiadały kolby, broń wyposażona była natomiast w pionowy chwyt umieszczony za komorą zamkową. Zastosowano przyrządy celownicze składające się z muszki oraz celownika ramkowego.
Wymuszony obieg powietrza
Lufa karabiny maszynowego Lewis wyposażona jest w żebra wykonane ze stopu aluminium. Wokół lufy znajduje się stalowa osłona otwarta od przodu oraz od tyłu, kształt przedniej części osłony powoduje wymuszony obieg powietrza. Powstające podczas strzału gazy prochowe oraz kształt przedniej części osłony lufy, powodują powstanie wewnątrz osłony "ciągu", tym samym zasysanie chłodnego powietrza przez tylną część osłony. Rozwiązanie takie nie zyskało popularności. Obecnie chyba jedyny produkowany seryjnie karabin maszynowy wyposażonych w lufę chłodzoną poprzez wymuszony obieg powietrza to rosyjski PKP Pieczenieg skonstruowany na podstawie uniwersalnego karabinu maszynowego PKM.
Magazynki
Lewis zasilany jest z magazynków talerzowych. Magazynek o pojemności 47 naboi charakteryzuje się dwuwarstwowym ułożeniem naboi, natomiast magazynek na 97 naboi charakteryzuje się czterowarstwowym ułożeniem naboi. Wewnątrz talerza umieszczono nieruchomy rdzeń wokół którego znajduje się spiralne wycięcie prowadzące naboje. Do spiralnego wycięcia na rdzeniu "wchodzą" pociski oraz szyjki naboi. Denka naboi umieszczone są natomiast nieruchomo na bocznej ściance magazynka. Podczas strzelania magazynek (nie licząc nieruchomego rdzenia) obraca się, dzięki czemu naboje prowadzone są poprzez wycięcie umieszczone na nieruchomym rdzeniu. Magazynek nie jest wyposażony w dolną pokrywę, tym samym spoglądając od dołu na gotowego do strzału Lewisa można zauważyć naboje znajdujące się wewnątrz magazynka. Co ciekawe magazynek Lewisa nie posiada szczęk oraz własnej sprężyny. Obrót magazynka powodowany jest przez mechanizm zębatkowo zapadkowy współpracujący z suwadłem. Tym samym gdyby sztywno trzymać się terminologii, magazynek Lewisa nie powinien być nazywany "magazynkiem", a bardziej "ładownikiem". Należy jednak zaznaczyć że określenie "magazynek" bardzo dobrze przyjęło się w stosunku do urządzenia z którego zasilany jest Lewis, tak więc według mnie określenie to jest poprawne.
Lewis
Lewis mimi skomplikowanej konstrukji okazał się niezawodny oraz odporny na zanieczyszczenia. Broń została początkowo odrzucona przez amerykańskie siły zbrojne, jednak podczas Iwś karabin został wprowadzony do uzbrojenia amerykańskiej armii w wersji zasilanej nabojem 7,62x63mm. Następcą Lewisa w armii brytyjskiej został wprowadzony do uzbrojenia w latach 30. ręczny karabin maszynowy BREN, który jednak do końca IIwś nie zdołał całkowicie zastąpić Lewisa.
nabój
7,7x56R mm
prędkość początkowa pocisku
740m/s
długość lufy
666mm
długość
1283mm
masa
12kg bez magazynka
magazynek
talerzowy na 47 lub 97 naboi
szybkostrzelność teoretyczna
550 strzałów na minutę
Lewis zamontowany na brytyjskim samolocie SE.5
Podwójnie sprzężony Lewis zamontowany na angielskim samolocie BE2e
Lewis zamocowany na podstawie przeciwlotniczej
Podwójnie sprzężony Lewis zamontowany na podstawie lotniczej
Lewis został wykorzystany w filmie Gwiezdne Wojny jako T-21 light repeating blaster