M14
M14 (pełne oznaczenie US Rifle, 7.62 Caliber, M14) to amerykański karabin automatyczny wprowadzony do uzbrojenia w 1957r jako następca karabinu samopowtarzalnego M1 Garand. W pierwszej turze prób konkursu na następcę karabinu M1 brały udział karabiny T25, T28 oraz T31, jednak wszystkie konstrukcje zostały odrzucone. Rozpoczęto drugą turę konkursu w której brał udział karabin T44 skonstruowany w zakładach Springfield na podstawie karabinu T20E2 (prototypowa odmiana karabinu M1) oraz karabin T48 (odmiana FN FAL). Do uzbrojenia amerykańskich sił zbrojnych jako M14 wprowadzono karabin T44 w wersji T44E4, według niektórych opinii między innymi ze względu na niecheć do wprowadzenia zagranicznego karabinu. Pierwsze karabiny dostarczono amerykańskim siłom zbrojnym w 1959r.
Konstrukcja M14
M14 działa na zasadzie odprowadzania gazów prochowych przez boczny otwór w lufie z krótkim skokiem tłoka gazowego oraz rurą gazową umieszczoną pod lufą. Zastosowano układ gazowy White'a charakteryzujący się umieszczonym w przedniej części tłoka przewodem. Początkowo gazy prochowe dostarczane są do komory gazowej przewodem przez przewód w tłoku gazowym, później początkowy ruch tłoka powoduje że gazy prochowe nie są dostarczane do komory gazowej (otwór przewodu w tłoku gazowym przesuwa się za otwór przewodu którym gazy prochowe dostarczane są do komory gazowej), a następnie gazy prochowe dostarczane są bezpośrednio do komory gazowej. Układ gazowy White'a (zastosowany między innymi w karabinach SIG SG 550 oraz AK-47 nr 2) działa jako samoczynny regulator gazowy, jednak wymaga ścisłego dopasowania elementów. Ryglowanie odbywa się poprzez obrót zamka, strzelanie następuje z zamka zamkniętego. Po wystrzeleniu z magazynka ostatniego naboju zespół ruchomy zatrzymuje się w tylnym położeniu, zwolnienie zespołu ruchomego w przednie położenie możliwe jest przy użyciu zatrzasku znajdującego się po lewej stronie komory zamkowej lub poprzez nieznaczne odciągnięcie rączki zamkowej w tylne położenie. Ruchoma podczas strzelania rączka zamkowa znajduje się po prawej stronie komory zamkowej. Zastosowano mechanizm spustowy z przechwytywaniem kurka umożliwiający strzelanie ogniem pojedynczym i ciągłym, jednak większość egzemplarzy karabinu M14 zostało dostosowanych do strzelania jedynie ogniem pojedynczym. Co ciekawe wszystkie egzemplarze M14 wyposażone były w mechanizm spustowy teoretycznie umożliwiający strzelanie seriami, jednak w praktyce większość egzemplarzy nie była wyposażona w zewnętrzne skrzydełko przełącznika rodzaju ognia umożliwiające przestawienie mechanizmu na ogień ciągły. Broń posiada mechanizm uderzeniowy z kurkiem zakrytym. Skrzydełko przełącznika rodzaju ognia znajduje się po prawej stronie komory zamkowej, natomiast bezpiecznik umieszczono na dolnej powierzchni komory zamkowej przed kabłąkiem spustu. Karabin zasilany jest standardowym natowskim nabojem karabinowym 7,62x51mm. Zasilanie odbywa się ze stalowych dwurzędowych magazynków pudełkowych z dwupozycyjnym wyprowadzeniem o pojemności 20 naboi (na rynku cywilnym dostępne są również magazynki o innej pojemności). Magazynki kleszczone są wahadłowo w gnieździe umieszczonym na dolnej powierzchni komory zamkowej przed kabłąkiem spustu, zatrzask magazynka znajduje się pomiędzy gniazdem magazynka a kabłąkiem spustu. Stalowa frezowana komora zamkowa jest otwarta od góry, tak więc broń można załadować przy wykorzystaniu łódek nabojowych. Na końcu lufy z prawoskrętnym gwintem o czterech bruzdach znajduje się szczelinowy tłumik płomieni który pełni również funkcję zaczepu do mocowania bagnetu nożowego M5. Broń posiada stałą kolbę drewnianą przechodzącą w łoże, szyjkę kolby wyprofilowano w chwyt pistoletowy. Nad lufą znajduje się drewniana nakładka. Zastosowano przyrządy celownicze składające się z umieszczonej na lufie muszki oraz celownika przerzutowego z przeziernikiem znajdującego się na górnej powierzchni komory zamkowej.
Inne wersje M14
M15 to amerykański ręczny karabin maszynowy skonstruowany na podstawie karabinu T44E5. Broń charakteryzuje się bardziej masywną lufą, przymocowanym do lufy dwójnogiem oraz umieszczoną na kolbie oporą naramienną. Mechanizm spustowy umożliwia strzelnia ogniem pojedynczym i ciągłym. Karabin zasilany jest nabojem 7,62x51mm. Zasilanie odbywa się z dwurzędowego magazynka pudełkowego z dwupozycyjnym wyprowadzeniem o pojemności 20 naboi (wymienny z magazynkiem od M14). Ze względu na brak szybkowymiennej lufy, strzelanie z zamka zamkniętego oraz zasilanie z magazynka o niewielkiej pojemności broń charakteryzowała się niewielką szybkostrzelnością praktyczną. Niewielka masa powodowała natomiast niezbyt dobrą celność podczas strzelania seriami. M15 został wprowadzony do uzbrojenia amerykańskich sił zbrojnych w 1957r, jednak nie rozpoczęto produkcji seryjnej


M14A1 to amerykański ręczny karabin maszynowy skonstruowany na podstawie M15. Broń w odróżnieniu od M15 posiada tylny chwyt pistoletowy, składany przedni chwyt pistoletowy oraz osłabiacz podrzutu umieszczonym na lufie. Mechanizm spustowy umożliwia strzelanie ogniem pojedynczym i ciągłym. Karabin zasilany jest nabojem 7,62x51mm. Zasilanie odbywa się z dwurzędowego magazynka pudełkowego z dwupozycyjnym wyprowadzeniem o pojemności 20 naboi (wymienny z magazynkiem od M14). M14A1 podobnie jak M15 charakteryzował się niewielką szybkostrzelnością praktyczną oraz niezbyt dobrą celnością podczas strzelania seriami. M14A1 produkowany był w niewielkich ilościach


M21 to skonstruowany na podstawie M14 samopowtarzalny karabin wyborowy wprowadzony do uzbrojenia amerykańskich sił zbrojnych w 1975r. Karabin zasilany jest nabojem 7,62x51mm, aby uzyskać najlepszą celność należy stosować nabój M118. Zasilanie odbywa się z dwurzędowego magazynka pudełkowego z dwupozycyjnym wyprowadzeniem o pojemności 20 naboi (wymienny z magazynkiem od M14). Karabin wyposażony jest w celownik optyczny Leatherwood ART o powiększeniu od 3x do 9x. Zastosowano również mechaniczne przyrządy celownicze składające się z muszki oraz celownika przerzutowego z przeziernikiem


Mk 14 Mod 0 EBR (pełne oznaczenie US Navy Mk 14 Mod 0 Enhanced Battle Rifle) to skonstruowany na podstawie M14 samopowtarzalny karabin wyborowy skonstruowany w 2003r dla oddziałow specjalnych amerykańskiej marynarki wojennej. Broń charakteryzuje się krótką lufą z nowym urządzeniem wylotowym, kolbą o regulowanej długości z poduszką policzkową oraz nowym łożem z uniwersalnymi szynami montażowymi Picatinny umieszczonymi na dolnej, lewej, prawej oraz górnej powierzchni łoża
M14 ogółem
M14 to typowy karabin automatyczny, tak więc broń celna podczas strzelania ogniem pojedynczym i zasilana silnym nabojem, jednak dość ciężka, nieporęczna oraz charakteryzująca się niezbyt dobrą celnością podczas strzelania seriami. M14 nie posiada wiele zalet nad karabinem M1, chyba najbardziej widoczną różnicą jest zasilanie z magazynków zamiast z ładowników. Karabin M14 wprowadzono do uzbrojenia w 1957r, tak więc jedynie nieznacznie wcześniej od karabinka automatycznego M16 zasilanego nabojem pośrednim 5,56x45mm, broni znacznie lżejszej i charakteryzującej się znacznie lepszą celnością podczas strzelania seriami. Między innymi z tego powodu M14 produkowany był jedynie od 1959r do 1964r. Karabin M14 służył dość krótko jako podstawowa broń strzelecka w amerykańskich siłach zbrojnych, jednak wyborowe wersje tej broni wykorzystywane są do dzisiaj. Ogółem wyprodukowano 1,38 miliona karabinów M14.
wersja
M14
M14A1
nabój
7,62x51mm
7,62x51mm
prędkość początkowa pocisku
853m/s
853m/s
długość lufy
559mm
559mm
długość
1120mm
1120mm
masa
5,1kg z pełnym magazynkiem na 20 naboi
6,6kg z pełnym magazynkiem na 20 naboi
tryby ognia
zależnie od egzemplarza tylko ogień
pojedynczy lub ogień pojedynczy i ciągły
ogień pojedynczy i ciągły
szybkostrzelność teoretyczna
700 strzałów na minutę
700 strzałow na minutę
Karabin automatyczny M14
Ręczny karabin maszynowy M14A1
Samopowtarzalny karabin wyborowy M21
Magazynki do karabinu M14. Od lewej: magazynki o pojemności 20, 30, 10 i 5 naboi