M1918 BAR
M1918 BAR (Browning Automatic Rifle, początkowo znany jako Browning Machine Rifle) to amerykański ręczny karabin maszynowy skonstruowany przez Johna Mosesa Browninga w 1917r. Początkowo zakładano że będzie to broń indywidualna stanowiąca uzbrojenie praktycznie każdego żołnierza tyraliery atakującej okopy przeciwnika, tak więc M1918 miał pełnić podobną rolę jaką obecnie pełnią karabinki automatyczne i karabiny automatyczne. Biorąc pod uwagę że broń nie miała pełnić roli typowego karabinu maszynowego, charakteryzowała się niewielką masą, dość lekką lufą (która nie była szybkowymienna), magazynkiem o niewielkiej pojemności, gniazdem magazynka na dolnej powierzchni komory zamkowej (co utrudnia wymianę magazynka amunicyjnemu) oraz brakiem dwójnogu. M1918 został wprowadzony do uzbrojenia amerykańskich sił zbrojnych jako Rifle, Caliber .30, Automatic, Browning, M1918. Nieliczne karabiny M1918 zostały wykorzystane przez amerykańską armię pod koniec Iwś, zamiast wykorzystywanego wcześniej francuskiego ręcznego karabinu maszynowego Fusil-Mitrailleur Mle 1915 CSRG Chauchat oraz lekkiego karabinu maszynowego Hotchkiss Portative M1909 (znany w amerykańskich siłach zbrojnych jako Benet-Mercie Machine Rifle, Caliber .30 U. S. Model of 1909).
Konstrukcja M1918
M1918 działa na zasadzie odprowadzania gazów prochowych przez boczny otwór w lufie z długim skokiem tłoka gazowego oraz zamkniętym regulatorem gazowym z trzema nastawami, rura gazowa znajduje się pod lufą. Karabin strzela z zamka otwartego, ryglowanie następuje przy pomocy poruszającego się w pionie rygla wahliwego. Karabin nie posiada zatrzasku zespołu ruchomego zatrzymującego zespół ruchomy w tylnym położeniu po wystrzeleniu z magazynka ostatniego naboju. Sprężyna powrotna znajduje się wewnątrz rury gazowej wokół tłoczyska. Nieruchomą podczas strzelania rączkę zamkową umieszczono po lewej stronie stalowej frezowanej komory zamkowej. Broń posiada bijnikowy mechanizm uderzeniowy z suwadłem pełniącym rolę bijnika. Mechanizm spustowy umożliwia strzelanie ogniem pojedynczym i ciągłym, skrzydełko przełącznika rodzaju ognia znajduje się po lewej stronie komory zamkowej nad tylną częścią kabłąka spustu. Tylne położenie skrzydełka (oznaczenie "S" od Safe) powoduje zabezpieczenie broni poprzez unieruchomienie spustu, środkowe położenie skrzydełka (oznaczenie "F" od Single Fire) umożliwia strzelanie jedynie ogniem pojedynczym, natomiast przednie położenie skrzydełka (oznaczenie "A" od Full Auto) umożliwia strzelanie ogniem ciągłym. Zastosowano umieszczony na zamku wyciąg sprężynujący oraz wyrzutnik sztywny znajdujący się wewnątrz komory zamkowej. Okno wyrzutowe łusek umieszczono po prawej stronie komory zamkowej. Karabin zasilany jest amerykańskim nabojem karabinowym 7,62x63mm (30-06). Zasilanie odbywa się ze stalowych dwurzędowych magazynków pudełkowych z dwupozycyjnym wyprowadzeniem o pojemności 20 naboi wtykanych pionowo do gniazda magazynka. Gniazdo magazynka znajduje się na dolnej powierzchni komory zamkowej przed kabłąkiem spustu. Przycisk zatrzasku magazynka umieszczono wewnątrz kabłąka spustu na jego przedniej ściance. M1918 posiada stałą kolbę drewnianą, tylna część komory zamkowej została wyprofilowana w szyjkę pełniącą rolę chwytu pistoletowego. Przed gniazdem magazynka pod lufą (która nie jest szybkowymienna) znajduje się drewniane łoże, lufa zakończona jest cylindrycznym tłumikiem płomieni. Co ciekawe do lufy można przymocować bagnet kłujący, jednak bagnety do M1918 nie były produkowane w dużych ilościach. Karabin wyposażyny jest w przyrządy celownicze składające się z umieszczonej na lufie muszki oraz celownika ramkowego z przeziernikiem znajdującego się na górnej powierzchni komory zamkowej. Celownik posiadał nastawy od 100 do 1500 jardów.
M1922
M1922 to odmiana ręcznego karabinu maszynowego BAR wprowadzona do uzbrojenie amerykańskiej kawalerii w 1922r. Broń charakteruje się cięższą poprzecznie żebrowaną lufą (która nie jest szybkowymienna), odłączanym dwójnogiem, mocowaną do kolby podpórką oraz oporę naramienną. Karabin zasilany jest nabojem 7,62x63mm z ciężkim pociskiem M1. Zasilanie odbywa się ze stalowego dwurzędowego magazynka pudełkowego z dwupozycyjnym wyprowadzeniem o pojemności 20 naboi, gniazdo magazynka znajduje się na dolnej powierzchni komory zamkowej przed kabłąkiem spustu. Broń charakteryzuje się większą szybkostrzelnością praktyczną od M1918 oraz jest lepiej dostosowana do roli ręcznego karabinu maszynowego.
M1918A1
M1918A1 to odmiana ręcznego karabinu maszynowego BAR wprowadzona do uzbrojenia w 1937r. Broń wyposażona posiada lekki dwójnóg mocowany do rury gazowej oraz oporę naramienną. Karabin zasilany jest nabojem 7,62x63mm. Zasilanie odbywa się z dwurzędowego magazynka pudełkowego z dwupozycyjnym wyprowadzeniem o pojemności 20 naboi, gniazdo magazynka znajduje się na dolnej powierzchni komory zamkowej przed kabłakiem spustu. M1918A2 wytwarzano poprzez modyfikację ręcznych karabinów maszynowych M1918, przy czym jedynie nieliczne egzemplarze zostały zmodyfikowane do odmiany M1918A1.
M1918A2
M1918A2 to odmiana ręcznego karabinu maszynowego BAR wprowadzona do uzbrojenia w 1941r. Broń charakteryzuje się składanym dwójnogiem o regulowanej wysokości mocowanym do lufy (który jednak można odłączyć), osłoną termiczną umieszczoną wewnątrz łoża oraz oporą naramienną. Zastosowano mechanizm spustowy umożliwiający strzelanie ogniem ciągłym z dużą szybkostrzelnością teoretyczną (500 strzałów na minutę) oraz niewielką szybkostrzelnością teoretyczną (350 strzałów na minutę), broń nie posiada natomiast nastawy na ogień pojedynczy (choć przy szybkostrzelności teoretycznej 350 strzałów na minutę oddanie pojedynczego strzału nie powinno stanowić problemu). Skrzydełko przełącznika rodzaju ognia w tylnym położeniu (oznaczenie "S" od Safe) zabezpiecza broń, w położeniu środkowym ("F" od Slow fire) włącza znajdujący się w kolbie opóźniacz umożliwiający strzelanie z niewielką szybkostrzelnością teoretyczną, natomiast w położeniu przednim (oznaczenie "A" od Full Auto) wyłącza opóźniacz umożliwiając strzelanie z dużą szybkostrzelnością teoretyczną. M1918A1 zasilany jest nabojem 7,62x63mm z pociskiem lekkim M2. Zasilanie odbywa się z dwurzędowego magazynka pudełkowego z dwupozycyjnym wyprowadzeniem o pojemności 20 naboi, gniazdo magazynka znajduje się na dolnej powierzchni komory zamkowej przed kabłąkiem spustu. Początkowo M1918A2 wytwarzano poprzez modyfikację karabinów maszynowych M1918, M1918A1 oraz M1922, jednak większość egzemplarzy wyprodukowano od podstaw. Pierwsze seria produkcyjne wyposażone są stałą kolbę drewnianą, jednak egzemplarze produkowane od 1942r posiadają kolbę wykonaną z tworzywa sztucznego. Egzemplarze późnych serii produkcyjnych wyposażone są również w mocowany do lufy chwyt transportowy. Lufa nie jest szybkowymienna, od wojny w Korei stosowano lufy zakończone szczelinowym tłumikiem płomieni. Przyrządy celownicze składają się z umieszczonej na lufie muszki oraz celownika ramkowego z przeziernikiem znajdującego się na górnej powierzchni komory zamkowej. Regulowany w pionie i poziomie celownik posiada nastawy od 100 do 1600 jardów.
M1918 BAR ogółem
M1918 BAR powstał jako broń pełniąca rolę karabinka automatycznego lub karabinu automatycznego, jednak ostatecznie M1918 i jego odmiany pełniły rolę ręcznego karabinu maszynowego. M1918 charakteryzował się dużą masą jak na karabin automatyczny oraz zbyt małą szybkostrzelnością praktyczną jak na ręczny karabin maszynowy. Ze względu na zbyt małą szybkostrzelność praktyczną pod koniec IIwś w amerykańskich drużynach wykorzystywano dwa egzemplarze ręcznego karabinu maszynowego M1918A2 zamiast jednego. Wersja M1918A2 charakteryzowała się również dość skomplikowaną konstrukcją ze względu na umieszczony w kolbie opóźniacz umożliwiający strzelanie z bardzo małą szybkostrzelnością teoretyczną. Nastawa przełącznika rodzaju ognia umożliwiająca strzelanie z tak małą szybkostrzelnością teoretyczną nie wydaje się przydatna w karabinie maszynowym, obecnie większość karabinów maszynowych nie posiada nawet przełącznika rodzaju ognia z nastawą na ogień pojedynczy, który nie wymusza zastosowania skomplikowanego opóźniacza. M1918 był co prawda bronią niezawodną oraz charakteryzował się dobrym układem konstrukcyjnym do strzelania z postawy stojąc, jednak strzelanie z postawy stojąc nie jest podstawowym sposobem strzelania z ręcznego karabinu maszynowego. M1918A2 został w amerykańskich siłach zbrojnych zastąpiony przez uniwersalny karabin maszynowy M60. Na podstawie belgijskiej wersji ręcznego karabinu maszynowego BAR skonstruowano polski 7,92mm ręczny karabin maszynowy Browning wz. 28.
wersja
M1918
M1918A1
M1918A2
nabój
7,62x63mm
7,62x63mm
7,62x63mm
prędkość początkowa pocisku
860m/s
860m/s
860m/s
długość lufy
610mm
610mm
610mm
długość
1194mm
1194mm
1215mm
masa
8kg z pełnym magazynikiem na 20 naboi
8,6 kg z pełnym magazynkiem na 20
naboi
9,3kg z pełnym magazynkiem na 20
naboi
magazynek
dwurzędowy pudełkowy na 20 naboi
dwurzędowy pudełkowy na 20 naboi
dwurzędowy pudełkowy na 20 naboi
tryby ognia
pojedynczy i ciągły
pojedynczy i ciągły
strzelanie z szybkostrzelnością 350 lub
500 strzałów na minutę
szybkostrzelność teoretyczna
600 strzałów na minutę
600 strzałów na minutę
350 lub 500 strzałów na minutę