WYSIWYG Web Builder
M231 FPW
M231 FPW (Firing Port Weapon, pełne oznaczenie Submachine Gun, 5.56mm: Port, Firing, M231) to amerykański karabinek automatyczny przeznaczony do strzelania przez otwory strzelnicze bojowego wozu piechoty M2 Bradley. Pełne oznaczenie zawiera w sobie wyrażenie "Submachine Gun", zazwyczaj tłumaczone jako "pistolet maszynowy", jednak w języku angielskim wyrażenie to stosowane jest również w odniesieniu do niewielkich karabinków automatycznych (podczas gdy w polskiej terminologii "pistolet maszynowy" nie dotyczy broni na nabój pośredni). Prace nad karabinkien znanym później jako M231 rozpoczęto na początku lat 70., ze względu na zbyt dużą długość M16, która mogła utrudniać prowadzenie ognia przez otwory strzelnicze bojowego wozu piechoty nad którym pracowano w ramach programu Mechanized Infrantry Combat Vehicle. Swoje konstrukcje przedstawiły firmy Heckler und Koch oraz Rock Insland Arsenal. Karabinek firmy Heckler und Koch opierał się na amerykańskim karabinku automatycznym M16 oraz niemieckim HK33 (modyfikacja karabinu G3 do naboju 5,56x45mm), natomiast broń firmy Rock Insland Arsenal opracowano na podstawie amerykańskiego pistoletu maszynowego M3 Grease Gun. Karabinek firmy Hecker und Koch wyposażony był w lufę o długości 380mm (15,6 cala), posiadał kolbę prętową i mechaniczne przyrządy celownicze oraz strzalał z niewielką szybkostrzelnością teoretyczną (200 strzałów na minutę). Broń firmy Rock Insland Arsenal działała na zasadzie odrzutu zamka swobodnego, strzelała z zamka otwartego, była wyposażona w lufę o długości 280mm (11 cali), posiadała kolbę prętową i mechaniczne przyrządy celownicze oraz strzelała z bardzo dużą szybkostrzelnością teoretyczną (1000 strzałów na minutę) . Do dalszego rozwoju wybrano broń firmy Heckler und Koch której nadano uznaczenie XM231, przy czym dopracowanie karabinka zlecono firmie Colt. M231 FPW wprowadzono do uzbrojenia w 1979r.
Konstrukcja karabinka M231 FPW
M231 FPW działa na zasadzie odprowadzania gazów prochowych przez boczny otwór w lufie. Zastosowano układ gazowy bez tłoka, dlatego też gazy prochowe dostarczane są poprzez element znany jako "gas key" do komory gazowej umieszczonej pomiędzy tylną częścią zamka a suwadłem. Ryglowanie następuje poprzez obrót wieloryglowego zamka w prawo. Broń charakteryzuje się suwadłem o dużej powierzchni kontaktu z komorą zamkową, natomiast brak odcinka swobodnego ruchu suwadła wymusił zastosowanie "buffera" wygaszającego odbicie suwadła. Karabinek strzela z bardzo dużą szybkostrzelnością teoretyczną (1200 strzałów na minutę). Strzelanie następuje z zamka otwartego. Po wystrzeleniu z magazynka ostatniego naboju zespół ruchomy zatrzymuje się w tylnym położeniu. Dźwignia zatrzasku umożliwiająca zwolnienie zespołu ruchomego w przednie położenie znajduje się po lewej stronie komory spustowej. Broń posiada nieruchomą podczas strzelania rączkę zamkową umieszczoną w tylnej górnej części komory zamkowej. Brak ręcznego dosyłacza zamka w połączeniu z nieruchomą podczas strzelania rączką zamkową powodują że jeśli zespół ruchomy z jakiegoś powodu nie chce dojść w przednie położenie (przykładowo ze względu na zanieczyszczenia), to jego dopchnięcie możliwe jest dopiero po rozłożeniu częściowym broni. Zastosowano mechanizm uderzeniowy z kurkiem zakrytym oraz mechanizm spustowy umożliwiający strzelanie jedynie ogniem cięgłym. Skrzydełko blokującego spust bezpiecznika nastawnego znajduje się po lewej stronie komory spustowej nad chwytem pistoletowym. M231 FPW zasilany jest amerykańskim małokalibrowym nabojem pośrednim 5,56x45mm. Broń nie została wyposażona w przyrządy celownicze, dlatego też zaleca się strzelanie przy wykorzystaniu naboi M196 z pociskiem smugowym, co umożliwia korygowanie ognia na podstawie widocznych smug pocisków. Karabinek może również strzelać nabojem M193 ze "zwykłym" pociskiem pełnopłaszczowym, nie jest natomiast możliwe celne strzelanie przy wykorzystaniu standardowego natowskiego naboju SS109. Zasilanie odbywa się z dwurzędowych magazynków łukowych o pojemności 30 naboi lub dwurzędowych magazynków pudełkowych na 20 naboi (takie same jak w M16). Broń może być również zasilana z innych magazynków pasujących do gniazda M16 (przykładowo magazynków C-MAG o pojemności 120 naboi). Gniazdo magazynka zostało umieszczone w przedniej części komory spustowej. Przycisk zatrzasku magazynka na prawej stronie komory spustowej umożliwia zwolnienie magazynka palcem wskazującym, po wciśnięciu przycisku magazynek wypada z gniazda. Z tylnej części komory zamkowej wystaje tuleja wewnątrz której znajduje się sprężyna powrotna. Na końcu lufy o długości 396mm umieszczono szczelinowy tłumik płomieni. Komorę zamkową oraz komorę spustową wykonano ze stopu aluminium, natomiast łoże i chwyt pistoletowy zostały wykonane z tworzywa sztucznego. Wokół przedniej części łoża umieszczono pierścienie umożliwiające mocowanie broni w otworach strzelniczych wozu bojowego. Broń nie została wyposażona w kolbę.
M231 FPW ogółem
M231 FPW to broń bardzo nietypowa. Trudno znaleźć inny karabinek automatyczny przeznaczony przede wszystkim do strzelania przez otwory strzelnicze wozów bojowych, podobnie trudno znaleźć karabinek automatyczny wyposażony w mechanizm spustowy z nastawą jedynie do ognia ciągłego. Początkowo bojowe wozy piechoty M2 Bradley wyposażone były w 4 otwory strzelnicze umieszczone w burtach oraz 2 otwory strzelnicze umieszczone w tylnej rampie, jednak kolejne modyfikacje doprowadziły do wzmocnienia pancerza i jednocześnie zasłonięcia otworów strzelniczych umieszczonych w burtach. Brak otworów strzelniczych w burtach zmniejszył przydatność karabinka M231 FPW, który jednak nadal stanowi uzbrojenie bojowych wozów piechoty M2 Bradley, między innymi jako broń wykorzystywana przez załogę w razie konieczności opuszczenia wozu. Brak przyrządów celowniczych i kolby utrudnia jednak korzystanie z karabinka po opuszczeniu wozu bojowego.
nabój
5,56x45mm
długość lufy
396mm
długość
716mm
masa
3,33kg bez magazynka

3,79kg z pełnym magazynkiem
na 30 naboi
magazynek
dwurzędowy o pojemności 30
lub 20 naboi