M79
M79 (znany również jako "Thumper", "Blooper" oraz "Wombat Gun") to amerykański jednostrzałowy granatnik samodzielny skonstruowany przez Roya Rayle'a w Springfield Armory. Prace nad granatnikami prowadzono od początku lat 50. w ramach programu Niblick. W Springfield Armory skonstruowano granatnik pistoletowy, granatnik zasilany z magazynka oraz jednostrzałowy granatnik samodzielny przypominający pod względem konstrukcyjnym pojedykę śrutową (jednostrzałową strzelbę łądowaną poprzez odchylenie lufy w dół). Pod koniec 1960r do uzbrojenia amerykańskich sił zbrojnych jako M79 wprowadzono jednostrzałowy granatnik samodzielny ładowany poprzez odchylenie lufy w dół. Pierwsze egzemplarze dostarczono siłom zbrojnym w 1961r.
Konstrukcja M79
M79 ładowany jest poprzez odchylenie lufy w dół, aby odchylić lufę należy przestawić w prawo dźwignię (klucz) umieszczoną na górnej powierzchni komory zamkowej (baskilii). Granatnik strzela nabojem 40x46SR mm z dwukomorowym układem miotającym. Zastosowano mechanizm uderzeniowy z kurkiem zakrytym. Granatnik posiada drewniane łoże oraz drewnianą kolbę stałą z szyjką wyprofilowaną w chwyt pistoletowy, na końcu kolby znajduje się stopka wykonana z gumy. Broń wyposażona jest w bezpiecznik nastawny oraz kabłąk który może zostać odchylony aby ułatwić strzelenia w zimowych rękawicach. Przyrządy celownicze składają się z muszki oraz składanego do przodu celownika ramkowego ze szczerbinką. Celownik posiada nastawy od 75m do 375m (co 25m).
XM148
XM148 to granatnik podwieszany skonstruowany w latach 60. na podstawie M79 przez Carla Lewisa oraz Roya Earle. Broń charakteryzowała się niezbyt dobrą niezawodnością oraz nienajlepszą ergonomią, dlatego też nie została wprowadzona do uzbrojenia. Ogółem wyprodukowano około 35 tysięcy egzemplarzy granatnika XM148.
Naboje
M203 oraz XM148 strzelają nabojem 40x46SR mm z dwukomorowym układem miotającym. Nabój wyposażony jest w łuskę z półkryzą. Zazwyczaj stosowane są naboje M381, M386, M406, M441 wyposażone w pocisk z głowicą odłamkowo burzącą. Po oddaniu strzału pociski uzbrajają się w odległości około 25m od wylotu lufy. Granatnik może również strzelać nabojem M397 z pociskiem odskokowym (pocisk po uderzeniu w przeszkodę wyrzucany jest przez ładunek prochu czarnego na wysokość 5m, po czym wybucha), nabojem M433 z pociskiem przeciwpancernym (przebijalność około 50mm), nabojem M651 z pociskiem wypełnionym gazem łzawiącym, nabojem śrutowym M576, nabojem M585 z pociskiem oświetlającym, nabojem M1006 ze śrutem gumowym, nabojem M1029 z pociskiem niepenetrującym (obezwładniającym) oraz nabojem M781 z pociskiem ćwiczebnym.
M79 ogółem
M79 okazał się dość udanym granatnikiem. Broń została zastąpiona przez granatnik podwieszany M203. Co ciekawe w latach 2000. granatniki M79 używane były przez amerykańskie siły zbrojne do niszczenia umieszczanych przy drogach ładunków wybuchowych, ze względu na lepszą celność M79 od granatnika podwieszanego M203. Odmiany granatnika M79 produkowane były między innymi przez połódniowoafrykańską firmę Milkor (granatnik Milkor M79) oraz przez połódniowokoreańską firmę Daewoo Precision Industries (granatnik KM79).
nabój
40x46SR mm
prędkość początkowa pocisku
76m/s
długość lufy
357mm
długość
731mm
masa
2,9kg z nabojem w komorze

2,7kg bez naboju w komorze
zasięg
350m do celów
powierzchniowych

150m do celów punktowych
szybkostrzelność praktyczna
6 strzałów na minutę