Maxim
Maxim to ciężki karabin maszynowy skonstruowany w Anglii przez amerykanina Hirama Stevensa Maxima. Broń skonstruowano w 1885r, jest to pierwszy karabin maszynowy będący bronią automatyczną (karabin maszynowy Richarda Gatlinga był bronią napędową). Maxim działa na zasadzie krótkiego odrzutu lufy, strzelanie następuje z zamka zamkniętego. Zastosowano ryglowanie kolankowo dźwigniowe w układzie dolnym. Broń wyposażona jest w sprężynę powrotną pracującą na rozciąganie. Z prawej strony prostopadłościennej komory zamkowej znajduje się ruchoma podczas strzelania obrotowa rączka zamkowa. Karabin posiada kurkowy mechanizm uderzeniowy oraz mechanizm spustowy umożliwiający strzelanie jedynie ogniem ciągłym. Pierwsza wersja Maxima zasilana była nabojem elaborowanym prochem czarnym. Zastosowano zasilanie z parcianej taśmy nabojowej oraz dosyłanie pośrednie. Taśma znajduje się nad tylną częścią lufy, przed strzałem nabój zostaje wyłuskany z taśmy do tyłu, obniżony na linię dosyłania przez podajnik oraz dosłany do komory nabojowej przez zamek. Przesuwanie taśmy odbywa się podczas ruchu trzonu zamkowego w tylne położenie, przesuwak napędzany jest trzonem zamkowym poprzez dwuramienną dźwignię. Broń posiada lufę niewymienną chłodzoną wodą, na końcu cylindrycznej chłodnicy lufy znajduje się odrzutnik. Z tyłu komory zamkowej umieszczono tylec z dwoma chwytami, pomiędzy chwytami znajduje się spust oraz bezpiecznik samoczynny blokujący zwolniony spust.
MG08
MG08 (Maschinengewehr 08) to niemiecka wersja Maxima produkowana od 1908r w Spandau oraz Deutsche Waffen und Munition Fabriken. Ciężki karabin maszynowy MG08 zasilany jest nabojem karabinowym 7,92x57mm. Zastosowano zasilanie prawostronne z parcianej taśmy ciągłej na 250 naboi. Karabin zamontowano na podstawie saneczkowej, broń występowała również w produkowanej przez Deutsche Waffen und Munition Fabiken wersji eksportowej na podstawie trójnożnej. Zastosowano cylindryczną chłodnicę o pojemności 4 litrów. Broń posiada muszkę zamontowaną na chłodnicy oraz celownik ramkowy zamontowany na komorze zamkowej. W 1936r wyprodukowane karabiny MG08 przystosowano do zasilania z segmentowej taśmy nabojowej od uniwersalnego karabinu maszynowego MG34. Ciężki karabin maszynowy MG08 był podstawowym niemieckim ckm podczas Iwś, jednostki tyłowe wykorzystywały MG08 również podczas IIwś.
MG08/15
MG08/15 to niemiecki lekki karabin maszynowy skonstruowany w 1915r na podstawie ciężkiego karabinu maszynowego MG08. Lekki karabin maszynowy MG08/15 zasilany jest nabojem 7,92x57mm. Zastosowano zasilanie prawostronne z parcianej taśmy na 250 naboi. Karabin mógł być również zasilany z taśmy na 100 naboi umieszczonej w cylindrycznej skrzynce amunicyjnej mocowanej z prawej strony komory zamkowej. Broń posiada lżejszą komorę zamkową oraz mniejszą chłodnicę (pojemność 2,5 litra) niż MG08. W MG08/15 zastosowano dwójnóg przymocowany do przedniej części komory zamkowej, stałą kolbę drewnianą zamiast dwóch chwytów oraz chwyt pistoletowy zamontowany u dołu tylnej części komory zamkowej. Po zakończeniu Iwś wyprodukowane egzemplarze zmodyfikowano poprzez zamontowanie dwójnogu do przedniej części chłodnicy oraz dostosowanie broni do zasilania z segmentowej taśmy nabojowej od MG34. Nieliczne MG08/15 wykorzystywane były w jednostkach tyłowych również podczas IIwś.
Maxim wz. 1910
Maxim wz. 1910 to rosyjska wersja Maxima produkowana od 1912r, broń skonstruowano na podstawie Maxima wz. 1905. Ciężki karabin maszynowy Maxim wz. 1910 zasilany jest nabojem 7,62x54R mm. Zastosowano zasilanie prawostronne z parcianej taśmy ciągłej na 250 naboi. Broń posiada podstawę kołową z tarczą ochronną, karabiny produkowane od lat 20-tych posiadają zmodyfikowaną podstawę kołową skonstruowaną przez Sokołowa. Broń wyposażona jest w muszkę zamontowaną na cylindrycznej chłodnicy lufy oraz celownik ramkowy zamontowany na komorze zamkowej. Karabin wykorzystywany był podczas Iwś oraz IIwś. Początkowo zakładano że następcą Maxima wz. 1910 zostanie ciężki karabin maszynowy DS-39 skonstruowany przez Wasilija Diegtariowa, jednak ze względu na małą niezawodność DS-39 następcą Maxima został dopiero ciężki karabin maszynowy SG-43 skonstruowany przez Piotra Goriunowa.
Maxim ogółem
Ciężki karabin maszynowy Maxima charakteryzował się bardzo dużą szybkostrzelnością praktyczną, jednak był bronią skomplikowaną oraz drogą w produkcji. Karabin składał się z około 236 części, wiele z nich było indywidualnie pasowanych przez rusznikarza. Należy jednak zaznaczyć że był to pierwszy karabin maszynowy który zyskał sporą popularność.
wersja
MG08
MG08/15
Maxim wz. 1910
nabój
7,92x57mm
7,92x57mm
7,62x54R
długość lufy
720mm
720mm
721mm
długość
1200mm
1400mm
1067mm
masa
23kg bez podstawy

43kg na podstawie trójnożnej

55kg na podstawie
saneczkowej
14kg niezaładowany

21kg z taśmą na 250 naboi
23kg bez podstawy

67kg na podstawie kołowej
szybkostrzelność teoretyczna
600 strzałów na minutę
600 strzałów na minutę
600 strzałów na minutę
Brytyjski ciężki karabin maszynowy Vickers skonstruowany na podstawie Maxima. Broń wyposażona jest w urządzenie do skraplania pary wodnej