RPD
RPD (Rucznyj Pulemiot Diegtariewa) to radziecki karabinek maszynowy (ręczny karabin maszynowy zasilany nabojem pośrednim). Broń wywodzi się z ogłoszonego w 1943r radzieckiego konkursu na strzelającą ogniem ciągłym broń zasilaną nabojem pośrednim 7,62x41mm (poprzednik naboju 7,62x39mm). W konkursie brała udział zarówno broń indywidualna, jak i zespołowa. Konkurs wygrał karabinek automatyczny AS-44 skonstruowany przez Aleksieje Sudajewa, który jednak nie został wprowadzony do uzbrojenia ze względu na śmierć konstruktora (co spowodowało ogłoszenie drugiego konkursu w 1946r, tym razem jedynie na broń indywidualną). Biorący udział w pierwszym konkursie karabinek maszynowy RD-44 skonstruowany przez W. P. Iwanowa, W. N. Aleksandrowa oraz E. K. Aleksandrowicza w biurze konstrukcyjnym KB-2 Diegtariewa doprowadził ostatecznie do powstania karabinka maszynowego RPD wprowadzonego do uzbrojenia w 1949r. Broń produkowano w ZSRR, Chinach (jako Type 56), Korei Północnej (jako Type 62), Egipcie oraz od 1956r w polskich Zakładach Metalowych im. Generała Waltera. RPD znany był w Wojsku Polskim jako rkmD (ręczny karabin maszynowy Diegtariewa), przy czym w momencie wprowadzenia do uzbrojenia nie istniała jeszcze terminologia z WAT według której karabin maszynowy zasilany nabojem pośrednim to karabinek maszynowy.
Konstrukcja RPD
RPD działa na zasadzie odprowadzania gazów prochowych przez boczny otwór lufy. Zastosowano tłok gazowy o długim skoku, trójpołożeniowy regulator gazowy oraz rurę gazową umieszczoną pod lufa. Broń posiada zamek ryglowany dwoma ryglami rozchylnymi, strzelanie następuje z zamka otwartego. Ruchoma podczas strzelania rączka zamkowa porusza się w wycięciu z prawej strony komory zamkowej. Zastosowano wyrzutnik sztywny przymocowany do komory zamkowej, okno wyrzutowe znajduje się na dole komory zamkowej. RPD wyposażony jest w mechanizm spustowy umożliwiający strzelanie jedynie ogniem ciągłym, umieszczona po prawej stronie komory spustowej nad kabłąkiem spustu dźwignia bezpiecznika nastawnego unieruchamia zaczep spustowy. Broń posiada bijnikowy mechanizm uderzeniowy z iglicą swobodną umieszczoną w zamku oraz suwadłem pełniącym rolę bijnika. RPD zasilany jest nabojem pośrednim 7,62x39mm, zasilanie prawostronne odbywa się z segmentowej taśmy o ogniwkach otwartych łączonej z odcinków po 50 naboi. Zastosowano donośnik przesuwakowy przesuwający taśmę o jedno ogniwko podczas ruchu zespołu ruchomego do tyłu oraz dosyłanie bezpośrednie. Pod komorą zamkową umieszczono zaczep do mocowania okrągłej skrzynki amunicyjnej mieszczącej dwa odcinki taśmy po 50 naboi każdy (łącznie 100 naboi). Rozkładanie częściowe następuje poprzez odchylenie pokrywy komory zamkowej na zawiasie oraz odłączenie komory spustowej z drewnianym chwytem pistoletowym i drewnianą kolbą stałą. Wewnątrz kolby znajduje się sprężyna powrotna oraz schowek na przybory do czyszczenia broni. Karabinek wyposażony jest również w drewniane łoże pełniące między innymi rolę nakładki na rurę gazową. Zastosowano lufę niewymienną z czterema prawoskrętnymi bruzdami, do lufy przymocowany jest składany do tyłu dwójnóg oraz podstawa muszki. Przyrządy celownicze składają się z muszki w półotwartej osłonie oraz z umieszczonego na pokrywkie komory zamkowej celownik krzywkowego ze szczerbinką. Celownik posiada nastawy od 100m do 1000m (co 100m). Niektóre karabinki wyposażone były w umieszczoną po lewej stronie komory zamkowej szynę do montażu celownika noktowizyjnego.
Rozkładanie częściowe
Przed rozkładaniem cześciowym należy oczywiście rozładować broń. Rozkładanie częściowe można rozpocząć od wyjęcia z kolby przybornika oraz odłączenia od broni wyciora. Następnie strzelec powinien wyjąć z kolby sprężynę powrotną ruchem do tyłu, odchylić pokrywę komory zamkowej oraz odłączyć komorę spustową. Odchylenie pokrywy komory zamkowej oraz odłączenie rączki zamkowej od suwadła umożliwia wyjęcie suwadła z tłokiem gazowym oraz zamka. Od zamka można odłączyć rygle. Składanie należy przeprowadzić w odwrotnej kolejności.
Skrócony RPD
Strzelanie z PRD, widoczny spadający odcinek taśmy segmentowej
RPD to jeden z pierwszych karabinków maszynowych (karabinów maszynowych na nabój pośredni). Ze względu na zasilanie nabojem pośrednim broń jest dość lekka oraz charakteryzuje się niewielkim odrzutem, co umożliwia skuteczne strzelanie z postawy stojąc. Zasilanie taśmowe oznacza większą szybkostrzeności praktyczną niż w ręcznych karabinach maszynowych DP i DPM. Brak szybkowymiennej lufy powoduje jednak mniejszą szybkostrzelność praktyczną niż w przypadku uniwersalnych karabinów maszynowych i nowszych karabinków maszynowych zasilanych taśmowo. RPD został zastąpiony przez karabinek maszynowy RPK (Rucznyj Pulemiot Kałasznikowa) skonstruowany na podstawie karabinka automatycznego AKM, jednak nie wydaje się to dobrym rozwiązaniem, biorac pod uwagę że RPK ze względu na strzelanie z zamka zamniętego i zasilanie z magazynka charakteryzuje się mniejszą szybkostrzelnością praktyczną niż RPD. Zaletą RPK jest natomiast unifikacja z karabinkiem automatycznym AKM.
nabój
7,62x39mm
prędkość początkowa pocisku
735m/s
długość lufy
520mm
długość
1037mm
masa
7kg niezaładowany
zasilanie
prawostronne z metalowej taśmy
segmentowej łączonej z odcinków po
50 naboi
szybkostrzelność teoretyczna
700 strzałów na minutę
RPD, zdjęcie pochodzi ze strony polskiego kontyngentu wojskowego w Afganistanie
RPD polskiej produkcji. Za zdjęcie dziękuję użytkownikowi Michalc 13 z forum Strzelecka.net
RPD polskiej produkcji. Za zdjęcie dziękuję użytkownikowi Michalc 13
RPD polskiej produkcji. Za zdjęcie dziękuję użytkownikowi Michalc 13
RPD polskiej produkcji. Za zdjęcie dziękuję użytkownikowi Michalc 13
RPD polskiej produkcji. Za zdjęcie dziękuję użytkownikowi Michalc 13
Skrzynka amunicyjna do RPD
Wnętrze skrzynki amunicyjnej do RPD